Het hoofdkantoor van Ackermans & van Haaren bevindt zich al sinds 1928 op de Begijnenvest, vlak bij het centrum van Antwerpen. In dat kantoor zitten 49 mensen die de investeringen van de groep van nabij opvolgen en mee aan het stuur zitten van de bedrijven waarvan ze (in veel gevallen) een grote aandeelhouder zijn.
Ackermans & van Haaren ligt bijvoorbeeld aan de grondslag van het bekende bagger- en groene energiebedrijf DEME. Baggeren is het weghalen van zand, slib en modder om zo bijvoorbeeld rivieren diep genoeg te maken, zodat schepen probleemloos kunnen doorvaren.
Ackermans & van Haaren is aandeelhouder in zowat dertig ondernemingen. Het bedrijf is betrokken bij de productie van palmolie en bananen (via SIPEF), bij het vervoer van allerlei goederen met vrachtwagens, binnenvaartschepen andere vervoermiddelen en het beheer van magazijnen (via Van Moer Logistics) en is hoofdaandeelhouder van het vastgoedbedrijf Nextensa, dat onder meer eigenaar is van het bekende Tour & Taxis-gebouw in Brussel. Ackermans & van Haaren heeft in 2025 593 miljoen euro nettowinst gemaakt.
Het bedrijf werd in 1876 opgericht, toen de ondernemers Nicolaas van Haaren en Hendrik Willem Ackermans hun activiteiten bundelden. 150 jaar later behoren zes van de twaalf bestuursleden van het bedrijf nog steeds tot de familie. We kunnen effectief van ‘de familie’ en niet zozeer van ‘twee families’ spreken, omdat Nicolaas en Hendrik Willem zichzelf op meerdere manieren familie van elkaar hebben gemaakt. Dat ging zo:
-
Nicolaas van Haaren trouwde met de zus van Hendrik Willem Ackermans. Nicolaas werd dus de schoonbroer van Hendrik Willem.
-
Hendrik Willem trouwde met de dochter van Nicolaas van Haaren. Dus Nicolaas was zowel de schoonbroer als de schoonvader van Hendrik Willem.
-
Even later werd Nicolaas naast schoonbroer en schoonvader van Hendrik Willem, ook opa van diens kinderen.
-
Hendrik Willem vatte die omvangrijke relatie samen onder de noemer ‘pa van Haaren’.
We maken tijd voor een interview met drie leden van de familie, die vandaag nog steeds het beleid mee uitstippelen:
-
Luc Bertrand (75 jaar, voorzitter van Ackermans & van Haaren), die getrouwd is met Fabienne Ackermans. Fabienne is de achterkleindochter van Hendrik Willem Ackermans.
-
Hun zoon John-Eric Bertrand (48 jaar, CEO van Ackermans & van Haaren, die deze functie samen met Piet Dejonghe invult). Hij is de achterachterkleinzoon van Hendrik Willem Ackermans.
-
Frederic van Haaren (66 jaar, bestuurslid van Ackermans & van Haaren). Hij is de achterkleinzoon van Nicolaas van Haaren.
-
Op welke projecten uit 150 jaar Ackermans & van Haaren zijn jullie het meest fier?
Luc Bertrand: “Dit bedrijf heeft met baggerwerken zijn stempel gedrukt op heel veel uitbreidingen van de Antwerpse haven. In het begin van de twintigste eeuw ontdekten buurtbewoners aan Sint-Anneke in Antwerpen fijn, wit zand, dat afkomstig was van baggerwerken die we hadden gedaan. Gaandeweg is onze zandstrook uitgegroeid tot het strand van Sint-Anneke. En van 1935 tot en met 1939 hebben we ook bagger- en ophogingswerken voor de aanleg van het Albertkanaal uitgevoerd, dat voor binnenvaartschepen een rechtstreekse verbinding heeft gecreëerd tussen de haven van Antwerpen de industrie in Luik. En we hebben heel veel projecten in het buitenland gedaan, zoals de verbreding van het Suezkanaal in Egypte.”
Frederic van Haaren: “Ik heb als kind veel historische projecten van dit bedrijf mogen meemaken. Op het einde van de jaren zestig mocht ik met mijn vader (Paul van Haaren, red.) naar de afgezonken tunnelelementen van de Kennedytunnel in Antwerpen gaan kijken, die de files moest inkorten. Ackermans & van Haaren heeft toen niet alleen de Scheldebedding uitgediept om ruimte te maken voor de tunnel. Ons bedrijf was toen ook al een pionier van het afzinken van tunnels. De tunnelelementen werden toen gebouwd op een werf en werden vervolgens afgezonken in de Schelde. In het begin van de jaren zeventig was ik als kind aanwezig bij de opening van de Rupeltunnel in Boom, die we mee hebben gebouwd. Die aanleg heeft de overheid toen onverwacht veel geld gekost, want er bleken rotsblokken op de bodem te liggen. Ackermans & van Haaren heeft trouwens ook de Scheldekaaien verdiept en rechtgetrokken, zodat schepen zoals de Red Star Line naar Verenigde Staten en de CMB-boten naar Congo konden varen.”
“Ackermans & van Haaren heeft trouwens ook de Scheldekaaien verdiept en rechtgetrokken, zodat schepen zoals de Red Star Line naar de Verenigde Staten en de CMB-boten naar Congo konden varen”
Frederic van Haaren, Bestuurslid Ackermans & van Haaren
Jullie spreken nu over het soort projecten dat vandaag door jullie dochterbedrijf DEME wordt gedaan. In die tijd gebeurden de werken nog onder de naam Ackermans & van Haaren. Wat is vandaag het verschil tussen DEME en Ackermans & van Haaren?
Luc Bertrand: “We hebben tot 1974 aan baggerwerken gedaan onder de naam Ackermans & van Haaren. Maar in het begin van de jaren zeventig had de sector het moeilijk, waardoor we een fusie zijn aangegaan met de Société Générale de Dragage, van de bouwgroep CFE. Wij en CFE hadden toen elk de helft van de aandelen van dat nieuwe baggerbedrijf, dat later DEME is gaan heten, in handen. Vandaag zijn wij voor 62 procent eigenaar van DEME.”
John-Eric Bertrand: “DEME heeft een eigen managementteam dat de dagelijkse bedrijfsvoering doet. Maar als er grote investeringen moeten gebeuren of strategische keuzes moeten worden gemaakt, dan beslissen wij daar als actieve aandeelhouder mee over. We stellen mee het managementteam samen en dagen de managers ook uit om telkens met nieuwe ideeën te komen.”
Met DEME leggen jullie vandaag zowat overal ter wereld nieuwe windmolenparken op zee aan. Onlangs hebben jullie bijvoorbeeld nog een contract voor de bouw van 21 windturbines op zee in Japan binnengehaald. Dankzij dat soort projecten rijgt DEME de recordwinsten aan elkaar.
Luc Bertrand: “50 procent van de omzet van DEME wordt vandaag gehaald uit activiteiten die tien jaar geleden nog niet bestonden. Er waren toen nog geen grote windparken op zee en we saneerden tien jaar geleden ook nog geen gronden die besmeurd waren met PFAS-stoffen.”
John-Eric Bertrand: “Met DEME gaan we een heel mooie toekomst tegemoet. Vorig jaar werd er wereldwijd per jaar 7 gigawatt aan windenergie op zee geïnstalleerd. Tegen het begin van de jaren dertig zal dat groeien naar 15 gigawatt per jaar. Steeds meer landen investeren in windturbines op zee, omdat ze daar nog plaats hebben en omdat ze minder afhankelijk willen worden van fossiele grondstoffen.”
Jullie bouwen met DEME nu ook aan de langste tunnel ter wereld, waarvan de elementen niet worden geboord, maar afgezonken in het water.
John-Eric Bertrand: “Die tunnel wordt 18 kilometer lang. Hij wordt tegen 2031 geïnstalleerd tussen het Duitse eiland Fehmarn en het Deense eiland Lolland. Er zullen zowel auto’s als treinen door kunnen rijden. De reistijd voor auto’s tussen Hamburg en Kopenhagen zal een uur korter worden. Met de trein zal tussen die twee steden een tijdwinst van twee en een half uur worden geboekt. Die tunnel wordt echt een huzarenstuk: elk element weegt 72.000 ton en zal met een zeer nauwkeurige precisie moeten worden afgezonken in een sleuf, die we met DEME zelf uitbaggeren.”
Laten we het eens over iets anders dan DEME hebben: sinds 1984 staat Ackermans & van Haaren op de beurs. Vijf jaar geleden was een aandeel van jullie bedrijf 140 euro waard. Vandaag is die koers meer dan verdubbeld naar 286 euro. Volgens de calculator op jullie website heeft een aandeel van Ackermans & van Haaren de laatste tien jaar een gemiddeld rendement van meer dan 10 procent per jaar opgebracht. Dat is vijf keer zoveel als een spaarboekje.
Luc Bertrand: “Toen we in 1984 naar de beurs zijn gegaan, was ons bedrijf 50 miljoen euro waard. Vandaag is onze marktwaarde 9,5 miljard euro. Dat is wel duidelijk, zeker?”
“Toen we in 1984 naar de beurs zijn gegaan, was ons bedrijf 50 miljoen euro waard. Vandaag is onze marktwaarde 9,5 miljard euro. Dat is wel duidelijk, zeker?”
Luc Bertrand, voorzitter Ackermans & van Haaren
Wat verklaart het succes?
Luc Bertrand: “Wij zijn voorzichtige mensen en wegen alle risico’s die we nemen goed af. We investeren in een beperkt aantal sectoren, maar diversifiëren wel. Vroeger deden we vooral aan baggeren en olieboren. Dat zijn cyclische activiteiten. We wilden dat compenseren met activiteiten die een meer permanente inkomstenstroom binnenbrengen, zoals banken dat doen. Voor de duidelijkheid: met olieboringen zijn we in 1996 gestopt.”
John-Eric Bertrand: “Onze aanpak is gebaseerd op een langetermijnvisie, een actief aandeelhouderschap, focus op innovatie en duurzame groei.”
Wat die banken betreft: jullie zijn zowel eigenaar van Bank Van Breda, die er voor zelfstandigen en vrije beroepen is, als van Bank Delen. Hoe rijk moet iemand zijn om daar klant te worden?
Luc Bertrand: “We plakken daar geen concreet bedrag op. Maar grofweg gezegd: als je 150.000 euro kan beleggen en je hebt een goede job, dan kunnen we iets voor je doen. Maar ook als je minder geld hebt om te beleggen, maar bijvoorbeeld wel een goed bedrijf leidt of om een andere reden veel potentieel hebt, ben je zeker welkom.”
John-Eric Bertrand: “Onze banken delen de klanten in zeven risicoprofielen in. Als je alleen aandelen kiest en dus geen obligaties, dat is dus het hoogste risicoprofiel, dan heb je in de laatste vijf jaar bij onze banken een gemiddeld rendement van 9,3 procent per jaar gehaald. Dit jaar zitten we al aan een rendement van meer dan 13 procent. Onze beleggingsspecialisten selecteren zo’n tweehonderd aandelen uit groeisectoren en volgen nauwgezet de groei van de wereldeconomie. Dat levert een groot succes op.”
John-Eric, heeft je vader, die nu voorzitter is, maar van 1990 tot en met 2016 ook CEO van Ackermans & van Haaren was, je gevraagd om bij dit bedrijf te komen werken?
John-Eric Betrand: “Neen. Ik heb eerst onder meer bij de consultancybureaus Deloitte en Roland Berger gewerkt. Op een dag zag ik een vacature bij Ackermans & van Haaren voor investeringsmanager. Ik heb daarop gesolliciteerd.”
Zat jouw vader in de jury?
John-Eric Bertrand: “Het ganse managementteam zat daarin en de raad van bestuur ook. Dus mijn vader was één van de vele juryleden.”
Luc Bertrand: “Dat is het moeilijkste hé, dat ik mee moest beslissen over de aanwerving van mijn zoon. John-Eric heeft alleszins goede kwaliteiten, hij is bijvoorbeeld heel voorzichtig als ondernemer. We zijn wel blij dat we de zaak kunnen overdragen naar de volgende generaties.”
“Mijn vader heeft mij niet gevraagd om bij het bedrijf te komen werken. Ik werkte eerst onder meer bij de consultancybureaus Deloitte en Roland Berger. Op een dag zag ik een vacature bij Ackermans & van Haaren voor investeringsmanager”
John-Eric Bertrand, CEO Ackermans & van Haaren
Frederic van Haaren: “Een van mijn zonen werkt nu ook binnen onze groep, maar daar ben ik niet in tussengekomen. Hij heeft zich hier op eigen kracht binnengewerkt.”
Wat doet jouw zoon?
Frederic van Haaren: “Hij werkt in Papoea-Nieuw-Guinea voor SIPEF, het bedrijf dat in dat land en ook in Indonesië op een duurzame wijze hoogwaardige palmolie produceert. Ik heb mijn kinderen natuurlijk grootgebracht met dit bedrijf. Als er een schip van DEME in de buurt was, gingen we daarnaar kijken. Op een dag vroeg mijn zoon aan de CEO van SIPEF of hij zijn eindwerk over klimaatverandering en rampenorganisatie in Papoea-Nieuw-Guinea mocht doen. Hij heeft dat gedaan en werkt er nu nog steeds. Mijn drie kinderen, en bijvoorbeeld ook die van mijn broer, hebben zeker interesse om in de toekomst in de raad van bestuur van Ackermans & van Haaren te zetelen, als die gelegenheid zich aandient. We zijn en blijven een familiebedrijf, ook na 150 jaar nog.”
