Chinese ambtenaren zijn partners van kmo’s en ondernemers — wat bij ons niet altijd het geval is, niet Het Brugs belfort op de Huawei campus © RR / Rudy Aernoudt © JHS

COLUMN. Chinese ambtenaren zijn partners van kmo’s en ondernemers — wat bij ons niet altijd het geval is

Rudy Aernoudt is professor, schrijver, filosoof, econoom en kabinetschef van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Geregeld kruipt hij in zijn pen om een kritische column te schrijven voor alle regio’s van Made in. Vandaag heeft hij het over zijn China trip samen met 25 Vlaamse kmo's. "Ook Chinese ambtenaren hebben KPI’s en krijgen bonussen als ze investeringen naar China halen."

Ondernemende ambtenaren, zullen vele kmo’s denken, dat is een oxymoron. Een ambtenaar is immers niet ondernemend, en zeker geen ondernemer. Wel, de Chinese ambtenaar bewijst het tegendeel.

Met 25 kmo’s trok ik in maart naar China, alle leden van Etion. De meeste deelnemers waren er nog niet geweest en vielen van de ene verbazing in de andere. Een paar voorbeelden.

Xiaomi

Het autobedrijf Xiaomi – wat ‘kleine couscous’ betekent – bouwde zijn autobedrijf in 18 maanden. Zes jaar na de oprichting was het beursgenoteerd. En sinds 2026 is het winstgevend. Nu trekt het naar Europa en richt het zich op een jonger publiek met hippe kleuren. Wie de wagen in zwart of wit wenst, betaalt voor deze optie.

De concurrentie in de sector is gigantisch. Naar schatting zullen van de 120 Chinese automerken er een tiental de concurrentiestrijd overleven; ‘cut-throat competition’ noemen ze dat.

Huawei

Huawei bouwde een enorme campus in Dongguan, Shenzhen, in 24 maanden. Die bestaat uit 108 Europese gebouwen. Overal waar de CEO komt, neemt hij foto’s van gebouwen die zijn architect daarna moet nabouwen op de campus.

Wie erdoor wandelt, waant zich in Oxford. Ook een kopie van het Belfort van Brugge doet er dienst als R&D-centrum, tot groot jolijt van de Brugse deelnemers. En de nieuw aangeworvenen krijgen opleiding in een gigantische bibliotheek die gemaakt werd naar het model van de ‘Grande Bibliothèque de Paris’.

Terloops: Huawei is een coöperatieve. Van de 200.000 werknemers zijn er 120.000 ook aandeelhouder, en de stichter zelf heeft minder dan één procent van de aandelen.

CATL

CATL maakte eerst telefoons. Maar daar was geen geld mee te verdienen, tenzij ze zelf de batterijen zouden maken, dachten ze.

Ja, met batterijen maken is geld te verdienen. Zo groeide CATL uit tot het grootste batterijbedrijf ter wereld. CATL alleen is tien keer groter dan alle Europese batterijfabrieken samen.

Lithiumbatterijen worden vervangen door natriumbatterijen. Zout (natrium) is immers zo goed als gratis, stellen ze. En kobalt wordt vervangen door lithium-ijzerfosfaat en wordt enkel nog gebruikt op specifieke vraag van een klant.

Niet alleen leveren ze batterijen aan de grootste Europese merken, ze investeren nu ook steeds meer in Europa. CATL vestigde zijn Europees hoofdkantoor in München en investeerde al 1,6 miljard euro in een bedrijfsvestiging in Erfurt en 4 miljard euro in Zaragoza. Gigantisch, maar geloof mij: slechts het begin.

Ingrediënten van succes

Deze drie voorbeelden tonen het gigantische succes van China. Een regio zoals Shenzhen heeft nu al een bruto binnenlands product per inwoner dat 60% hoger ligt dan dat van Vlaanderen.

“Jullie krijgen veel subsidies”, pols ik iedere keer. En ja, privébedrijven krijgen subsidies, maar enkel als ze beter presteren dan hun vooropgestelde doelstellingen.

Ook ambtenaren hebben KPI’s (key performance indicators, zeg maar becijferde doelstellingen) en krijgen bonussen als ze investeringen naar China halen en ervoor zorgen dat die snel investeren, produceren, exporteren en omzet maken. Ondernemers worden aangespoord als ze hun dossiers niet snel genoeg indienen.

Alle gronden waarop fabrieken worden gebouwd, worden in concessie gegeven. Ambtenaren maken er immers een erezaak van om razendsnel vergunningen af te leveren.

Ambtenaren zijn dus ondernemend en partners van kmo’s en ondernemers — wat bij ons niet altijd het geval is, niet?