Tal Shapira en Amir Oranim Tal Shapira en Amir Oranim zijn de oprichters van het bedrijf Triple W in Antwerpen. © Joris Herregods

Eerste bedrijf opent op oude Opel-site in Antwerpse haven: hoe voedselafval nu melkzuur wordt voor handgels en poetsproducten

Na vijftien jaar leegstand werken er vandaag opnieuw twintig mensen op de voormalige Opel-site in de Antwerpse haven. Ze zijn in dienst van Triple W, dat in Antwerpen als eerste bedrijf ter wereld melkzuur uit voedselafval haalt, zodat het in allerlei toiletreinigers en handgels kan terechtkomen.

Triple W had zijn komst naar Antwerpen al eerder aangekondigd, maar intussen draaien de installaties van de proeffabriek op volle toeren. Het principe van het bedrijf is simpel samen te vatten in een vierstappenplan.

1. Supermarkten en restaurants zitten met voedselafval, bijvoorbeeld aardappelschillen of brood dat is vervallen.

Triple W vertrekt van voedselresten, zoals brood dat te oud is om nog te worden verkocht. © rr

2. Ze brengen het voedselafval naar bedrijven die de verpakking verwijderen en de voedselresten fijnmalen.

Fijngemalen voedselresten. © Triple W

3. Triple W krijgt dat voedselafval binnen, en haalt er in Antwerpen melkzuur uit via een complex technologisch proces dat uniek is in de wereld.

Melkzuur. © Joris Herregods

Dat melkzuur wordt verkocht aan vijftig bedrijven in Europa, Centraal-Amerika en de Verenigde Staten. Die bedrijven verwerken het tot haargel, toiletreinigers, handcrème of zelfs doosjes, die voor zestig procent uit melkzuur en veertig procent uit houten chips bestaan.

Deze producten worden met het melkzuur van Triple W gemaakt. © Joris Herregods

“We krijgen hier ook de drinkbekers van fastfoodketen Burger King binnen”, zegt Tal Shapira, CEO van Triple W. “Ook die bekers zetten we om in melkzuur, waardoor er weer nieuwe bekers van kunnen worden gemaakt. We hebben ook contact met de organisatoren van het dancefestival Tomorrowland, om al het voedselafval van het festivalterrein in de toekomst te verwerken.”

Triple W haalt melkzuur uit de drinkbekers van Burger King.

De opstart van Triple W in Antwerpen illustreert twee opmerkelijke trends.

1. Terwijl de Antwerpse economie met de ene ontslagronde na de andere in een diepe crisis verkeert, rijft Antwerpen ook de ene wereldprimeur na de andere binnen.

In 2023 stelde de Antwerpse haven de eerste sleepboot voor die op waterstof kon varen. In 2024 volgde de eerste sleepboot op methanol. In 2025 stelde afvalverwerker Indaver in de haven met zijn Plastics2Chemicals-fabriek de eerste installatie ter wereld voor, die het mogelijk maakt om yoghurtpotjes en vleesschaaltjes opnieuw tot yoghurtpotjes en vleesschaaltjes te recycleren. Het bedrijf Triple Helix Sure Pure wil binnenkort in het NextGen-district, zoals de oude Opel-site nu heet, dan weer als eerste ter wereld polyurethaanschuim uit matrassen, autostoelen en koelkasten halen.

En nu is er dus de wereldprimeur van Triple W. Het is geen toeval dat het NextGen-district tegenwoordig in de nieuw aangelegde Innovatiestraat ligt. Triple W is het eerste bedrijf op de site, en heeft als postadres dus Innovatiestraat 1 gekregen.

De fabriek van Triple W in de Antwerpse haven. © Joris Herregods

Triple W is opgericht door de Israëlische jeugdvrienden Tal Shapira en Amir Oranim, die tegenwoordig allebei in Brasschaat wonen. “We stellen met Triple W nu twintig mensen tewerk in Antwerpen en vijftien mensen in het onderzoek- en ontwikkelingscentrum in Israël en in onze verkoopafdeling in de Verenigde Staten”, zegt Tal Shapira.

“Maar we willen tegen eind dit jaar al onze activiteiten in Antwerpen centreren. De vijftien mensen die in het buitenland voor ons werken, komen in 2026 dus allemaal naar hier. En tegen 2028 willen we een grotere fabriek oprichten op dit bedrijventerrein. We zullen daar in totaal zeventig mensen tewerkstellen. Onze productie van melkzuur zal stijgen van ongeveer 400 ton dit jaar naar 15.000 ton in 2028.”

Tal Shapira. © Joris Herregods

Een fabriek van zeventig mensen is in termen van werkgelegenheid natuurlijk klein bier in vergelijking met de vele jobverliezen in de Antwerpse chemiesector. Denk alleen al aan de 220 jobs die tegen eind dit jaar wellicht verdwijnen, door de sluiting van het chemiebedrijf Envalior in Kallo. Maar het is toch opmerkelijk dat de Israëlische ondernemers van alle plaatsen in de wereld nu juist Antwerpen kiezen als decor voor hun wereldwijde innovatie.

Waarom doen ze dat? “De aanwezigheid van de Antwerpse haven is een logisch antwoord, maar het gaat verder dan dat. In Vlaanderen wonen veel hoogopgeleide ingenieurs, en die zijn heel belangrijk voor de ontwikkeling van ons productieproces’”, zegt Tal.

“De Antwerpse haven investeert met dit NextGen-district fors in ruimte voor nieuwe bedrijven die hun impact op het milieu willen verminderen. Dat is vrij uniek in de wereld. Daarom willen we hier zijn”

Tal Shapira

“Daarnaast ligt Antwerpen centraal in Europa, en dat is belangrijk omdat we ons melkzuur naar de hele wereld willen exporteren. En dan is er nog de brede steun die we hier krijgen van de overheid. Het Vlaamse overheidsagentschap Vlaio heeft ons financiële steun gegeven en ook de Antwerpse haven heeft ons hier een concessie en dus de broodnodige grond geleverd, wat niet zo evident is als het misschien lijkt. De Antwerpse haven investeert met dit NextGen-district fors in ruimte voor nieuwe bedrijven die hun impact op het milieu willen verminderen. Ook dat is vrij uniek in de wereld. Daarom willen we hier zijn.”

Triple W © Joris Herregods

2. Antwerpen huisvest steeds meer initiatieven die onze economie onafhankelijker moeten maken van olie

Door melkzuur uit voedselresten te halen, zorgt Triple W ervoor dat producenten van poets- en huidverzorgingsproducten minder olie nodig hebben. Dit soort initiatieven wordt de laatste tijd in de Antwerpse regio wel vaker genomen. Indaver zorgt er in de haven met zijn recyclagefabriek bijvoorbeeld voor dat er minder olie nodig is om vleesschaaltjes en yoghurtpotjes te maken.

Een beeld van de Plastics2Chemicals-fabriek van Indaver in de Antwerpse haven. © BELGA

TotalEnergies produceert sinds vorig jaar in de Antwerpse haven ‘duurzame’ vliegtuigbrandstof, op basis van gebruikte frituurolie en dierlijke vetten, die bijvoorbeeld overblijven van een dier dat is geslacht. En het chemiebedrijf BASF gebruikt voor zijn productie in Antwerpen in een beperkte mate olie die uit kunststofafval en autobanden is gerecycleerd.

Het zijn stuk voor stuk relatief kleine initiatieven, maar ze stapelen zich wel steeds meer op. In een wereld van handelsoorlogen waarin onze grote afhankelijkheid van het buitenland steeds meer in vraag wordt gesteld, is dat toch een opvallende evolutie.