Donderdag schitterden Michel en Wendy in Andermans zaken, maar zelf zagen ze de aflevering begin dit jaar al. “Die was zo confronterend”, klinkt het in koor. “Vooral door de vele emoties die tijdens de opnames zijn gepasseerd. We zagen de ene na de andere flashback naar die lastige momenten.” De komst van Kamal was broodnodig. “Het was vijf voor twaalf”, zegt Michel. “Ons zo zien ploeteren, was schrikken.”
De fietsenwinkel in de Deurnestraat was aanvankelijk van Michel, die eerst in de horeca werkte. Van Wendy was nog geen sprake. “Mijn dochter won destijds een fiets via een lokale wedstrijd. Ik mocht die bij Michel oppikken. Na verloop van tijd werd de fiets te klein voor een opgroeiend kind en vroeg ik of hij die tweedehands wou verkopen.” Wendy en Michel leerden elkaar beter kennen. “Van het een kwam het ander (lacht).” Toen Wendy gezondheidsproblemen kreeg, werd haar job bij Familiehulp te zwaar. Ze ging daarom bij Michel werken.
De laatste jaren werd Fietsen MB een lastig verhaal. De concurrentie (er zijn een achttal verkooppunten in hun directe omgeving) nam toe. “Vooral grote ketens. Ze kunnen meer fietsen op een mooie manier presenteren en kunnen makkelijker tegen een financieel stootje. Een kleine zelfstandige voelt elke klap harder”, zegt Michel.
Eén van de pijnpunten die Kamal blootlegde, was de immens grote stock. Je kon in de winkel amper bewegen. “Enerzijds eisten leveranciers dat we zowat hun hele gamma aanboden. Anders dreigden we hen kwijt te spelen. Daarbovenop was ik bang om klanten te verliezen”, zegt Michel. “Ik wou daarom ‘alles’ aanbieden. Op de duur hadden we elf merken. De winkel stond overvol.”
Die berg aan fietsen vertegenwoordigde een duizelingwekkende waarde van 385.000 euro. “Dat fortuin stond voor onze neus en we hadden er geen benul van. Of we wilden het niet zien”, zegt Wendy.
Elke tweewieler werd bovendien niet aan de volle prijs verkocht. Op de duur werd het een vaste gewoonte van de klant om een aanzienlijke korting te eisen. Het koppel durfde geen nee zeggen. In 2023 ging het om 74.000 euro aan kortingen, of gemiddeld 350 euro per fiets.
Korting aub!
“Wat we voor alle duidelijkheid niet graag deden”, klinkt het. “Als je bij de bakker tien broden koopt, vraag je ook niet of je ze aan een lagere prijs kunt kopen. Maar op de duur leek het alsof elke klant alleen nog maar met korting wou kopen. We voelden ons met de rug tegen de muur gezet”, zegt Michel.
Door de gezondheidsproblemen van Wendy steeg de personeelskost van 86.000 euro naar 142.000 euro op een jaar. Er moesten taken worden overgenomen. “Daarom was het belangrijk dat we voldoende inkomsten hadden. We wilden onze mensen, maar ook onze leveranciers kunnen betalen. Zo kom je dus in dit scenario terecht”, zegt Wendy.
Een jaar na de opnames vragen mensen nog steeds om kortingen. “Maar die geven we niet meer”, zegt Michel. “We leerden opkomen voor onszelf. Ik durf soms nog een kleine korting van vijf procent geven als de fiets hier al staat, maar dan komt die niet meer op de klantenkaart. Als ik het model nog moet bestellen, is het aan volle prijs.”
Een ander pijnpunt was het werktempo. Wendy zat soms uren aan een simpele offerte, omdat ze constant werd gestoord. Kharmach reikte tips en tools aan, waardoor een offerte nu na een paar minuten uit de printer rolt. “Een godsgeschenk”, noemt ze het.
Schommelende stock
Hoe is het een jaar later? “Zoals je op tv zag, zijn we van ons investeringskrediet verlost”, zegt het duo. Dat gebeurde dankzij de stockverkoop die ruim 100.000 euro op drie dagen tijd opleverde. 59 fietsen werden zo verkocht. “Omdat we recent nieuwe stock hebben aangekocht, ging onze rekening weer even naar beneden. Maar het is niet meer alarmerend laag. Destijds hadden we een leverancier die eerst geld wou zien alvorens hij nog zou leveren. Dat is nu niet meer het geval.”
Maar moest het koppel door de stockverkoop niet enorm veel financiële toegevingen doen? “Dat viel best mee. Het rare van de zaak was dat de fietsen met de meeste korting toen niet verkocht werden”, zegt Wendy.
“Het is tof dat je niet meer je hoofd moet breken over welke facturen je eerst kan betalen en welke moeten wachten”
Wendy Van AkoleyenEr veranderde meer. “Alle nieuwe fietsen worden op de computer ingegeven”, zegt Michel. “Met batterij-, frame en sleutelnummers. Wendy hoeft bij een verkoop de fiets enkel te scannen, en niet meer eerst al dat administratief gedoe te doen. Dat duurde gauw een halfuur. We beschikken ook over een technieker die op IT-vlak volledig mee is. We leren er van bij.”
Door alle uitdagingen met hun winkel voerde het koppel een mentale strijd. “Het was vechten om het hoofd boven water te houden, maar het werd rustiger in mijn hoofd”, zegt Michel. Wendy knikt. “We hebben nu weer tijd om dingen samen te doen. Dat schoot er vroeger over. We hadden geen ruzies, maar kibbelden door de spanningen. Het is ook tof dat je niet meer moet nadenken over welke facturen je eerst kan betalen en welke moeten wachten.”
Het is dankzij Wendy dat de fietsenwinkel in Andermans zaken belandde. Zij blijkt de redder in nood. “Je moet niet overdrijven. Maar het klopt wel”, lacht ze.
