Frans Van Trier was een begenadigd motorcrosser, die vaak reed met motoren van het Belgische merk Saroléa. Dat was in 1850 oorspronkelijk opgericht als wapenfabriek. “Hoewel ons vader veel met motoren bezig was, had hij destijds in de Wipstraat in het centrum van Kalmthout al een garage waar ze aan auto’s sleutelden. In de jaren vijftig bouwde hij een nieuwe garage op de Kapellensteenweg, waar nu Colruyt is”, blikt zoon Frank terug op het prille begin.
Frank herinnert zich nog goed hoe hij als jonge gast in de garage van zijn vader kwam werken. “In mijn beginjaren hielp ik mee op verschillende afdelingen. Ik stond in de garage om onderhoud te doen, maar nam ook telefoons op aan de receptie of ontving als verkoper klanten in de toonzaal. Nu werken we al vele jaren met verschillende afdelingen en specialisten. Iemand die boekhouding of administratie doet, staat natuurlijk niet in de werkplaats.”
Frans Van Trier was gehuwd met Elisa Vermeeren, de zus van Jos Vermeeren uit Wuustwezel die in de jaren 1960 ook een bekende motorcrosser was. “Mijn moeder hielp af en toe in de zaak, maar zorgde vooral voor de kinderen. Zij is in 1984 overleden. Mijn vader stierf in 1996, maar hij vertelde wel eens dat hij Garage Meulemeester graag wilde overnemen. Dat hebben wij gedaan in 2000. Toen zat die garage nog op de Bredabaan, naast restaurant Villa Doria, maar recent hebben wij die verhuisd naar de Eikenlei in Sint-Job.
In Kalmthout verhuisde Garage Van Trier in 1992 van de Kapellensteenweg naar Brasschaatsteenweg 282. “In Kalmthout doen we onderhoud en herstellingen van Renault en Dacia, maar alle merken zijn welkom.”
Frank werkt nu al 47 jaar in de garage. “In die tijd heb ik natuurlijk veel zien veranderen. Het kwam al ter sprake dat we nu meer personeel in dienst hebben dat echt gespecialiseerd is. Dat is ook nodig als je bekijkt hoeveel elektronica er vandaag in een auto zit. Hoewel we vandaag al een elektrische auto aanbieden voor minder dan 20.000 euro vraag ik me, net als veel collega’s in onze sector, af wanneer de elektrische auto echt zal doorbreken bij particulieren. Misschien maak ik dat zelfs niet meer mee tijdens mijn actieve loopbaan”, denkt Frank. “Zolang ik gezond ben, blijf ik meewerken in ons familiebedrijf.”
Met dochter Manon die af en toe al helpt in de verkoop en hopelijk in juni afstudeert, staat de derde generatie klaar. “We zetten het mooie verhaal dat mijn ouders hebben gestart, verder met een volgende generatie. Familiebedrijven blijven bestaan, omdat bloed stroomt waar het niet gaan kan. Graag begeleid ik jonge mensen die dezelfde passie hebben en deel willen uitmaken van onze familiebedrijven. Hoe dan ook zou ons vader heel fier zijn, als hij zou zien hoe wij als familie zijn levenswerk en dat van ons moeder verder hebben uitgebouwd”, besluit Frank Van Trier.
