We spreken met Rita af op een woensdag, één van de twee sluitingsdagen van café Boentbos. “Vroeger was dat de enige dag dat het café gesloten was, nu doe ik ook dinsdag dicht”, vertelt de cafébazin. “Ik combineerde het café altijd met mijn gezin. Op woensdagavond legde ik mijn zonen Günther en Werner, samen met mijn man André Loos, extra in de watten. Althans, dat was de bedoeling, maar meermaals kwam er een vaste klant op de achterdeur kloppen om sigaretten te kopen en snel een borreltje te drinken”, lacht Rita. “Sluitingsdagen geven me tijd om andere zaken te doen, maar ik ben altijd blij als ik opnieuw kan opendoen.”
Café Boentbos zit al sinds 1878 in dezelfde familie. Rita is de vijfde generatie. “In 1878 openden mijn overgrootouders Henricus Van Meel en Johanna Van Hooydonck een boerencafé. Zij combineerden een boerderij met het uitbaten van een café, wat toen nog honderd meter verder richting Essen stond”, toont Rita een oude foto. “Henricus en Johanna waren eigenlijk al de tweede generatie, want we weten dat je ook bij hun ouders al een borreltje kon drinken. Die woonden vlakbij, achter de voetbalvelden. Maar veel meer weten we er niet van. De derde generatie waren mijn grootouders, Franciscus Van Meel en Johanna Donckers. Zij lieten café Boentbos in 1940 over aan mijn ouders, Albert ‘Beir’ Peeters en Net Van Meel.” De naam komt ‘bunt’, een grassoort, die veel voorkwam op de plaats waar het café staat.
Rita heeft twee broers. Louis is recent gestopt als advocaat en broer Frans had jarenlang zijn eigen ruimingsbedrijf. Beiden werkten tot hun 80 jaar. “Ons vader zei altijd dat zijn drie kinderen een mooie toekomst hadden. Wat er ook gebeurt, mensen blijven op café gaan, scheiden en naar het toilet gaan”, lacht Rita, die na haar studies mee in het café van haar ouders stond
“Ik deed dat graag, maar heb vaak gezegd dat ik nooit of te nooit het café zou overnemen”, zegt ze. “Tot mijn moeder plots zei dat 3 juni 1976 hun laatste dag was: een donderslag bij heldere hemel. Ik ben gestart op 4 juni, samen met mijn man, André. Mijn man kwam uit Nispen in Nederland en werkte als bediende bij enkele transportbedrijven. Voor en na zijn dagtaak hielp hij mij in het café. Naast de vaste klanten, waren we ook 15 jaar lang het voetballokaal voor Nieuwmoer FC. Na de matchen kwam iedereen aan de overkant van de straat iets drinken, tot ze in 1991 zelf een kantine openden. Vandaag hebben we nog steeds een grote groep vaste klanten en ook twee biljartclubs hebben hier hun thuisbasis.”
Rita en André huwden in 1971 en kregen twee zonen, Günther en Werner. “Zij schonken ons drie kleinkinderen, maar ik denk niet dat zij voor de zesde generatie gaan zorgen in het café”, schat Rita. “Na het overlijden van mijn man in september 2018 krijg ik extra hulp van mijn zonen. Zij helpen me onder meer bij de administratie.”
Tourtel
“Nog niet zo lang geleden dronken mijn stamgasten pils of zwaar bier aan de toog en mocht je binnen roken”, mijmert Rita. “Nu verwachten de mensen dat ze op het terras kunnen zitten en bestaat er een ruim aanbod aan frisdranken en niet-alcoholische dranken. Waar is de tijd dat je alleen Tourtel kon bestellen, als je geen alcohol wilde drinken.”
Zaterdag 30 mei vierde Rita met familie en vaste klanten dat ze al 50 jaar achter de toog staat als ‘Riet van den Boentbos’. “Ze stellen vaak de vraag hoelang ik nog doorga. In 2028 zit het café 150 jaar in onze familie. Dat hoop ik nog mee te maken. Zolang ik gezond blijf, doe ik voort”, besluit ‘Riet van den Boentbos’.
