Metalen Galler uit Hemiksem is een Belgisch familiebedrijf dat al sinds 1845 actief is en daarmee een van de oudste bedrijven van Antwerpen is. Het bedrijf specialiseert zich in de distributie van staal en ijzerwaren voor de bouw- en industriesector. De vestiging in Hemiksem fungeert als een belangrijke logistieke hub waar opslag, verwerking en distributie worden gecentraliseerd. Er werken 53 mensen. Sandrine zal binnen enkele jaren het bedrijf overnemen van haar vader Marc Ponet.
Dag Sandrine! Wanneer ben je in het bedrijf gestapt en welke taken neem je vandaag al op?
“Ik ben begin 2024 aan de slag gegaan bij Metalen Galler. Momenteel focus ik mij vooral op aankoop, samen met mijn vader. Daarnaast heb ik ook al een tijd meegedraaid in de logistiek. In het begin was het vooral belangrijk om alle onderdelen van het bedrijf te leren kennen, zodat ik overal een basisinzicht in kreeg. Nu ligt de focus echt meer op aankoop, omdat dat een cruciale afdeling is. Op termijn is het wel de bedoeling dat ik operations volledig overneem.”
Wanneer is de interesse gegroeid om Metalen Galler over te nemen?
“Eigenlijk had ik nooit gedacht dat ik in het familiebedrijf zou stappen. Als student deed ik wel studentenjobs binnen het bedrijf: puur administratief werk en veel inputwerk. Ik heb daarna nog andere werkervaring opgedaan en ben vervolgens een half jaar gaan reizen in Zuidoost-Azië. Voor ik vertrok, zei mijn vader: ‘Als je terugkomt, wil ik je een voorstel doen.’ Maar ik antwoordde dat ik nog niets wilde beslissen, omdat ik tijdens die reis misschien tot nieuwe inzichten zou komen.”
“Tijdens die reis, op een van de hikes, had ik veel tijd om na te denken. Toen besefte ik dat die kans eigenlijk uniek was. Ik dacht: ik moet het op zijn minst proberen, anders blijf ik mij heel mijn leven afvragen: wat als? Ondertussen is dat al bijna tweeënhalf jaar geleden.”
Het is volgens mij wel een eer dat je een gevestigde waarde mag overnemen.
“Absoluut. Je krijgt kansen die veel andere mensen niet krijgen. Mijn mening telt ook mee aangezien het bedrijf klaar moet zijn voor de volgende generatie. Dat maakt het helemaal anders dan gewoon medewerker zijn. Ik heb van verschillende collega’s gehoord dat ze mij zien als een frisse wind binnen het bedrijf, iemand met een nieuwe visie. Dat vond ik een enorm mooi compliment.”
In een familiebedrijf is het vaak moeilijk om de balans te vinden tussen traditie en vernieuwing. Zijn er specifieke dingen die je intern al hebt aangepakt?
“Ik wil meer inzetten op mentaal welzijn op de werkvloer. Ik heb internationaal ondernemen gestudeerd en daarna ook nog een opleiding coaching gevolgd. Daardoor combineer ik nu eigenlijk twee interesses: het economische aspect van ondernemen en het psychologische aspect op de werkvloer. Vooral dat laatste heeft mij altijd sterk geboeid. Daarom hebben we onder andere een enquête georganiseerd om te kijken waar medewerkers nood aan hebben. Daarnaast kwamen er teambuildings en communicatieopleidingen. Collega’s voelen echt dat er vandaag meer voor hen gedaan wordt. Dat appreciëren ze enorm. Je mensen zijn je sterkste kapitaal, dus daar probeer ik volop op in te zetten.”
“Een van de eerste grote veranderingen die ik heb doorgevoerd, was een volledige rebranding van het bedrijf. We hadden meer dan honderd jaar hetzelfde logo. Dat was heel herkenbaar, maar straalde tegelijk ook iets ouderwets uit. Daarna volgde ook een nieuwe website, want eerlijk gezegd hadden we nog een website die helemaal niet meer van deze tijd was. Vandaag leven we in een digitaal tijdperk en is een website het uithangbord van een bedrijf. Nu sluit dat beeld veel beter aan bij onze vernieuwde visie en identiteit. De rebranding zorgde al voor veel visibiliteit en positieve reacties. Ik denk dat dat een van de eerste grote projecten was waar ik echt trots op ben.”
Je moet nu heel nauw samenwerken met je vader Marc. Komen jullie meningen vaak overeen, of botst het soms?
“Eigenlijk komen we opvallend goed overeen. Dat had ik zelf niet verwacht, want we zijn twee totaal verschillende types. Toch kunnen we heel open praten over ideeën en meningen. Mijn vader legt ook altijd uit waarom hij iets anders ziet. Natuurlijk respecteer ik zijn mening, want hij heeft veel meer ervaring dan ik. Hij heeft ooit eens tegen iemand gezegd: ‘Ik dacht dat ik mijn dochter veel zou leren, maar zij leert mij ook veel.’ Dat vond ik een heel mooi compliment. Tegelijk krijg ik ook veel vertrouwen. Als ik met een idee kom, zegt hij meestal dat ik het gewoon moet proberen.”
“Er heeft al eens een vrouw aan de top gestaan van Metalen Galler. Mijn overgrootmoeder was destijds zaakvoerder.”
Sandrine PonetJe bent als jonge vrouw in een mannelijke sector terechtgekomen. Hoe is dat voor jou?
“In mijn geval gaat dat wel goed. Er werken ook veel vrouwen bij Metalen Galler. Je moet gewoon laten zien dat je het graag wil en dat je hard werkt. Mijn papa stelt mij ook altijd goed voor, wat helpt om meteen vertrouwen te creëren. Tot nu toe heb ik gemerkt dat mensen vooral nieuwsgierig zijn naar mij.”
“Wat ook bijzonder is: in onze familie heeft eerder al een vrouw aan de top gestaan. Mijn overgrootmoeder was destijds zaakvoerster, wat voor die tijd — net na de Tweede Wereldoorlog — heel uitzonderlijk was. Toen waren vrouwenrechten nog veel minder vanzelfsprekend. Ze was echt een sterke vrouw, een echte pionier. Daarna is het bedrijf overgegaan naar mijn grootvader, vervolgens naar mijn vader en nu naar mij.”
Heb je zelf nog advies voor jonge mensen die een familiebedrijf overnemen?
“Ik zou zeggen: gewoon doen. Ik heb daar zelf ook over getwijfeld, maar ik denk echt dat het een van de mooiste opportuniteiten is die je kan krijgen. Je krijgt zoveel groeikansen en leert dingen die je in geen enkele andere job zou leren.”
