“Ik viel volledig uit de lucht”, lacht Ann wanneer we haar treffen in koffiebar Riso in Turnhout. “Ik was in de eerste plaats al niet op de hoogte dat ik genomineerd was en om dan te winnen, dat is fantastisch. Zeker omdat ik het moest opnemen tegen vier andere straffe madammen. Ik heb hun verhalen gelezen en ik wist totaal niet hoe het ging lopen.”
Vanuit haar netwerk kreeg Ann de afgelopen week veel steun. “Het is fijn om te voelen dat zoveel mensen je die titel gunnen, en zeker als dat dan ook gebeurt. Ik ga hen allemaal persoonlijk proberen te bedanken.”
“Deze titel voelt echt als kers op de taart. Vorig jaar heb ik erg hard gewerkt aan mijn bedrijf in plaats van in mijn bedrijf. Ik heb me altijd laten leiden door klanten en deadlines en te weinig aandacht gegeven aan mijn eigen strategie. Dat heb ik vorig jaar samen met een business coach aangepakt. Het was pittiger dan ik dacht, maar zorgde voor een frisse wind en heeft zijn vruchten afgeworpen. Dit is dus een mooie beloning voor dat werk.”
Waardevolle lessen
Toen Ann haar zaak uit de grond stampte, was ze een jonge, naar eigen zeggen naïeve twintiger. Ook daar is intussen verandering in gekomen. Niet alleen leerde ze omgaan met business plannen, sales en wetgeving, haar carrière leerde haar ook een andere waardevolle les. “Je moet goede mensen om je heen verzamelen, je kan het niet alleen en dat hoeft ook niet. Ook vertrouwen in jezelf en je talenten is een must, maar dat komt met de jaren. In het begin lag ik nachten wakker voor een event, ik lag heel de nacht checklists door te nemen in mijn hoofd. Intussen weet ik dat als er iets fout loopt, ik op mijn ervaring en mijn topteam kan vertrouwen.”
“Daarom raad ik andere ondernemers ook steeds aan om hulp in te schakelen als het even te veel wordt, op professioneel vlak, maar ook thuis. Denk aan je partner, ouders, vrienden of familie, maar evengoed medewerkers. In de eventsector zijn bepaalde perioden enorm druk, daarvoor heb ik een vast freelanceteam. Ook thuis schakelen we hulp in als het te druk wordt. Zo kan ik me focussen op de dingen waar ik goed in ben. Dat kan je onderneming alleen maar ten goede komen.”
“Kempenaars hebben een andere mentaliteit”
Steun vindt Ann ook in Het Kempen Kollektief, een netwerk van Kempense onderneemsters dat ze twee jaar geleden met vijf andere onderneemsters oprichtte. “Nadat ik vanuit Antwerpen terug in de Kempen kwam wonen, viel plots ook mijn professioneel netwerk voor een deel weg. Kort daarna kwam corona, waarin er nog minder contacten mogelijk waren, dus ik besliste daar verandering in te brengen. Het begon met een groepje van zes, maar we merkten al snel dat de vraag bij anderen ook groot was. Nu organiseren we een zestal activiteiten per jaar, een etentje, een wandeling of een lezing, met ondernemende Kempense dames.”
“De sfeer is helemaal anders dan een netwerkevent in een grote stad. Kempenaars hebben echt een andere mentaliteit en die past daar niet altijd even goed. We zijn niet echt geneigd om te staan roepen over hoe goed we het doen, maar als we hier ondernemende vrouwen samenbrengen, volgt die positiviteit vaak spontaan. Daar doen we het voor en daar halen we achteraf ook het meeste energie uit om verder te gaan. Het is fijn om te zien dat er vaak samenwerkingen ontstaan uit die ontmoetingen.”
“Doe het gewoon”
Voor lezers die zelf een zaak willen beginnen, heeft Ann maar één advies: “Doe het gewoon. Ik was 26 toen ik begon en ik wist niks over ondernemen, maar de passie voor mijn vak was heel groot, dus springen was voor mij de beste manier om het te doen”, vertelt ze. “Nu zie ik vaak starters deeltijds in bijberoep starten, en het is heel mooi dat dat kan, maar ik zie ook dat dat hen vaak tegenhoudt. Ze blijven vasthouden aan de relatieve zekerheid van in loondienst werken, maar gaan niet voluit voor hun passie. Zij die dat wel doen komen er meestal wel, omdat de focus en de nood om te slagen groter zijn.”
