Elk jaar organiseert Zorg.tech een congres waarop innovatieve zaken worden voorgesteld die vooral interessant zijn voor werknemers die zich binnen de zorg bezighouden met technische aspecten van de werking van hun organisatie. Dat kan concreet gaan van vernieuwingen aan de infrastructuur, aanpassingen aan de buitenomgeving, het installeren van liften, speciale badkamers tot nieuwe oproepsystemen.
Het congres vindt telkens plaats in een andere Vlaamse provincie. Dit jaar was het de beurt aan de provincie Antwerpen, met als locatie Antwerp Expo. Telkens worden tijdens het congres ook prijzen uitgereikt aan zorginstellingen die daarvoor projecten kunnen indienen. Omdat het congres in Antwerpen plaatsvond, kwamen alleen zorginstellingen uit Antwerpse provincie in aanmerking. Opvallend was dat dit jaar drie Kempense organisaties met de geldprijzen gingen lopen.
Tuin voor kinderen
MPI-Oosterlo uit Geel sleepte de hoofdprijs in de wacht ter waarde van 3.000 euro. De voorziening had een project ingediend om de aanleg van een bijzondere tuin te financieren. “Recent hebben we een nieuwbouw gerealiseerd”, legt Jan Vanreusel, directeur bedrijfsvoering, uit. “Daar hoort ook een aangepaste tuin bij. Met onze eigen middelen was het lastig om ‘de kers op de taart’ te zetten. Die ‘kers’ zijn bijvoorbeeld de aankoop van schommels en trampolines. Dat klinkt eenvoudig, maar die schommels en trampolines zorgen voor ritmische bewegingen. Op die manier hervinden onze kinderen vaak rust en wordt de werking van de leefgroep makkelijker. Die tuigen moeten aan hoge kwaliteitseisen voldoen en kosten flink wat meer dan een trampoline bij iemand thuis.”
In de Kempen zijn we soms wat te nederig. Met deze prijzen steken we onze neus aan het venster. Ook de buitenwereld mag best trots zijn op wat we hier doen.
Jan Vanreusel, directeur bedrijfsvoering MPI-OosterloTherapeutische tuin
De Schakel in Balen won de tweede prijs, goed voor 2.000 euro. Ook dat geld zal gebruikt worden voor de aanleg van een zogenaamde ‘therapeutische tuin’. “Voor onze voorziening hebben we een rijwoning in Balen aangekocht”, vertelt directrice Martine Nijs. “De tuin ervan was een kleine puinhoop. Die willen we gaan inrichten als een ruimte die een therapeutische werking kan hebben voor onze cliënten. Zo gaan we een moestuin aanleggen waarin ze in de buitenlucht ontspannend kunnen werken. Anderen kunnen er bijzondere ervaringen opdoen met de geuren en kleuren van de tuin. Met het prijzengeld gaan we tuin eerst al toegankelijk maken voor rolstoelgebruikers.”
De Schakel biedt zorg aan een tweehonderdtal volwassenen met een verstandelijke beperking en/of autisme, zowel in leefgroepen, in een dagcentrum en met mobiele begeleiding.
Kiddybus
Mijnheer Miel uit Mol mocht een cheque van 1.000 euro mee naar Mol nemen. Mijnheer Miel is een nieuw ‘inclusief kinderdagverblijf’ voor 36 kinderen op de terreinen van De Witte Mol, een zorginstelling voor kinderen en volwassen met een zware mentale of motorische beperking. Mijnheer Miel gaat het geld besteden aan de aankoop van een zogenaamde ‘kiddybus’ waarmee zes kinderen samen vervoerd kunnen worden. “Ons kinderdagverblijf werkt intensief samen met de Witte Mol om kinderen met zorgen – medische of mentale problemen – samen op te vangen met gewone kinderen”, vertelt directrice Giselle Smeyers. “Met de kiddybus kunnen we meerdere kinderen samen vervoeren. Sommige van onze kinderen zullen niet kunnen wandelen. Zo’n kiddybus laat ons toe om ze samen in de bus ‘te zetten’ en het terrein mee op te rijden van De Witte Mol. Op die manier komen onze kinderen in contact met de bewoners van de Witte Mol en omgekeerd hebben zij er plezier van als ze onze kinderopvangers voorbij zien komen met onze kleintjes. Op die manier werkt het verbindend.”
Fier
Bijzonder is dat de drie winnende Kempense zorginstelling als partners samenwerken rond specifiek projecten rond zorg en beleid. “In de Kempen zijn we soms wat te nederig”, zegt Jan Vanreusel. “We zeggen vaak tegen elkaar dat we best fier mogen zijn op wat we hier in de Kempen realiseren. Met deze prijzen steken we onze neus aan het venster. Ook de buitenwereld mag best trots zijn op wat we hier doen.”
