Het bedrijf zegt zijn schulden niet meer te kunnen betalen. Daardoor sluiten naast 63 winkels ook het distributiecentrum en het hoofdkantoor in Olen, wat een impact heeft op 544 medewerkers in België, meldt het bedrijf in een persbericht. Casa was de voorbije jaren net als heel wat andere retailketens in moeilijke financiële papieren beland. Het bedrijf ging op zoek naar meer inkomsten en extra financiering, sloot verlieslatende winkels en reorganiseerde het hoofdkantoor. In de provincie Antwerpen heeft Casa winkels in Turnhout, Olen, Lier, Aartselaar, Mechelen, Mortsel, Wijnegem, Brasschaat, Schilde en Antwerpen.
“Verdriet is te groot”
Aan het gebouw van Casa aan de Domuslaan in Olen is het woensdagmiddag rustig. Het personeel komt druppelsgewijs naar buiten, maar niemand heeft zin om iets te zeggen. “Het is allemaal veel te vers en het verdriet is te groot”, zegt een vakbondsafgevaardigde. “Misschien over een paar dagen.”
Hans Vervoort wil wel wat zeggen. De man werkt al 31 jaar voor Casa als reachttruckbestuurder. “Het nieuws is best hard binnengekomen. We wisten dat de situatie slecht was, maar de meerderheid had toch geen faillissement verwacht. Na de aankondiging op de ondernemingsraad had niemand nog zin om aan de slag te gaan. De directie kon ermee instemmen dat we naar huis vertrokken. Onze hoop ligt nu bij de curator die nog moet aangesteld worden.”
Hoop
Ook vakbondssecretaris Johan Van Loon (ACV Puls) kan voorlopig enkel afwachten. “Casa kreeg de voorbije maanden bescherming tegen de schuldeisers. Die periode loopt dadelijk af. Er moest dus een beslissing vallen. Bij heel wat mensen leefde er nog hoop omdat Casa er in het verleden al eens in geslaagd was om op het nippertje de meubelen te redden. Dat is deze keer niet gelukt.”
Van Loon wil het personeel geen valse hoop geven. “We hadden nog een klein beetje gehoopt op een stil faillissement. Dat wil zeggen een faling terwijl er achter de hoek toch al een overnemer klaar staat. Ook dat wordt ons niet gegund. De directie verzekert ons dat er tot het laatste moment is onderhandeld met meerdere partijen. Als die besprekingen tot niets hebben geleid, zou het ook voor de curatoren wel eens moeilijk kunnen worden.”
