Als tienjarig meisje wist Ann-Sofie Lhomme (37) al dat ze onderneemster zou worden. In weekends en vakanties trok ze mee met haar vader, Robert Lhomme, die in 1999 Lhomme Tools oprichtte, gespecialiseerd in gereedschappen voor de automotivesector. “Ik ruimde de laadbak op en als een klant iets had verschoven, legde ik het nadien weer netjes terug”, vertelt ze.
Mini-bedrijfje
“Ik had mijn eigen mini-bedrijfje binnen zijn onderneming”, gaat ze verder, “Ik verzamelde losse schroefjes en restmateriaal en bundelde die in een plastic zakje: een ‘ASL-zakje’ – Ann-Sofie Lhomme-zakjes. Ze waren altijd uitverkocht. Ik denk dat klanten het gewoon schattig vonden.”
Dat ze later in het bedrijf zou stappen, was voor haar vanzelfsprekend. “Ik heb mijn studies daar bewust op afgestemd: Toegepaste Economische Wetenschappen aan UHasselt en een managementopleiding aan Vlerick Business School. Na mijn studies werkte ik vijf jaar bij BNP Paribas als adviseur voor ondernemingen om ervaring op te doen buiten het familiebedrijf. In 2016 begon ik bij papa.”
Bouwsector
“In het begin deed ik zowat alles: van marketing en HR tot verkoop op de baan, om het bedrijf door en door te leren kennen.” In 2018 werd Lhomme Tools opgenomen in de Förch Group. Het bedrijf groeide, net als haar verantwoordelijkheden. Zij breidde de focus uit van automotive naar bouw en werd uiteindelijk Managing Director, als jongste én enige vrouwelijke leidinggevende binnen de groep.
Van een formele machtsoverdracht was nooit sprake. “Er is geen moment geweest waarop papa de fakkel doorgaf. Op een bepaald moment was het gewoon zo. Hij vertrouwde mij en kon loslaten.”
Speelgoed-dino
Helemaal loslaten hoefde hij niet: Ann-Sofie woont met haar man en twee zonen, Julian (4) en Renaud (2,5), naast haar ouders in Vliermaal (Hasselt). Bij het binnenkomen wijst ze naar de overkant van de straat. “Dáár woonden we vroeger, en in díe garage begon mijn vader zijn zaak”, vertelt ze trots.
Tegenover haar ouderlijk huis bouwde ze vier jaar geleden haar droomhuis. Vanuit het piekfijne huis, gevuld met kleurrijke kunstwerken en souvenirs, kijk je uit over een boomgaard vol appelbomen. Dat er elke dag twee peuters rondrennen, is nauwelijks te merken; zelfs de speelgoeddinosaurussen en legosets staan netjes geordend. “Ik hou van structuur”, glimlacht Ann-Sofie. “Ook de zaak leid ik met duidelijke planning en op basis van cijfers.”
Omzet verdubbelen
En dat loont: Ann-Sofie sloeg erin de omzet van het bedrijf te vervijfvoudigen, van 3 naar 15 miljoen. Maar daar stopt de ambitie niet: “Binnen vijf jaar wil ik de omzet verdubbelen en ons team van 52 medewerkers verder uitbreiden”, zegt ze zelfverzekerd.
Dat vrouw-zijn in een uitgesproken mannenwereld geen evidentie is, ondervond ze al snel. “Toen ik begon, waren de enige vrouwen mijn mama en ik. Nu zijn we met zes. Ik heb me extra moeten bewijzen: je bent jong, vrouw én de dochter van, dat voel en hoor je. Het respect kwam bij sommigen sneller dan bij anderen, maar uiteindelijk spreken de resultaten voor zich.”
Vooroordelen duiken soms nog op, zelfs bij sollicitaties. “Kandidaten denken weleens dat ik de secretaresse ben en richten zich spontaan tot de man in de ruimte. Dat is voor mij een absolute no-go. Niet omdat ze mij onderschatten, maar omdat ze niet iedereen met hetzelfde respect behandelen. Respect is hier het basisprincipe.”
Moederschap
De grootste uitdaging als onderneemster blijft voor haar de combinatie met het moederschap. “Voor de kinderen er waren maakte het niet uit hoe vroeg ik begon of hoe laat ik thuiskwam. Met twee jonge kinderen is dat anders. Er zijn periodes waarin ik drie tot vier keer per nacht opsta en de volgende dag gewoon weer moet werken. Maar als ik thuis ben, probeer ik al mijn aandacht op mijn jongens te richten en echt met hen te spelen.”
Tijdens de bouw van hun nieuwste bedrijfspand in Genk in 2024 was Ann-Sofie hoogzwanger van Renaud. “Renaud was maar één week oud toen hij in de draagzak meeging naar werfvergaderingen. Voor mij voelt dat niet als een opoffering”, besluit Ann-Sofie. “Ik zou niet anders willen. Dit ben ik. Ik doe het ontzettend graag en ken het bedrijf door en door.”
Strafste vragen
Durf je transparant zijn over je loon?
“Werknemers delen hun loon toch ook niet, dus waarom zouden werkgevers dat wél moeten doen. Ik weet toch ook niet wat mijn buren verdienen.”
Van welke beslissing lag je ‘s nachts wakker?
“Iemand ontslaan met wie je een nauwe band hebt, omdat die persoon niet langer binnen de structuur past. Dat went nooit, maar je wordt er wel kordater in. Ik probeer het altijd gestructureerd én empathisch aan te pakken. Niet rond de pot draaien, maar duidelijk zeggen waar het op staat.”
Kostbaarste bezit?
“Mijn kinderen en mijn man, natuurlijk. Puur materieel: een horloge dat ik van mijn ouders kreeg. Ik hou van esthetiek, maar ik zoek de grote luxe niet op. Mooie dingen hoeven niet duur te zijn. Ik zal nooit iets kopen puur om het merk.”
Vind je dat Ann-Sofie Lhomme de prijs van Strafste Onderneemster verdient? Klik dan op deze link en breng je stem uit! Tot 3 maart kan je elke dag opnieuw jouw favoriete steunen!
