“Het ergste is de reden waarom we ophouden”, vertelt een geëmotioneerde Erwin Baeten. “We stoppen niet omdat we failliet zijn of omdat we geen klanten meer hebben, integendeel. Maar als we doorgaan, zouden we moeten investeren in een nieuw logistiek magazijn nadat LVT in Herk-de-Stad failliet is gegaan. Bovendien vinden we gewoon geen personeel meer. Bij ons moeten ze Nederlands kunnen spreken om onze klanten goed te helpen, maar die mensen vinden we niet. Dat is vandaag een onmogelijke zoektocht.”
Kruiwagen
Met Groenten en Fruit Baeten verdwijnt zo een stukje Limburgse marktgeschiedenis. Het familiebedrijf groeide letterlijk uit van een kruiwagen met groenten in Beringen tot een van de grootste en bekendste kramen van Limburg. Hun kramen van 24 meter tot soms 40 meter lang waren iconisch, net als hun vakkennis en glimlach. Generaties lang stonden de Baetens paraat. Het verhaal van het familiebedrijf begon meer dan een eeuw geleden in Beringen. Bomma Fienneke, Erwins overgrootmoeder, stond nog mee op de markt tot haar 80ste, vader Hubert Baeten – 81 intussen – hielp tot vorige week élke dag. “Hij heeft dat 65 jaar gedaan”, zegt Erwin. “Tot vorige week, toen is hij met zijn scooter gevallen. Wat hij ervan vindt dat we nu noodgedwongen stoppen? Hij is er het hart van in. Dat zegt genoeg: dit was ons leven.”
Onmogelijke beslissing
Broers Erwin (54) en Marc (56) stonden zelf decennialang in de groente- en fruitkraam. “Ik deed dit 38 jaar, mijn broer 40 jaar”, vertelt Erwin. “Elke dag opnieuw een kraam opbouwen van soms 40 meter. Onze klanten kenden ons van Beringen, Genk, Beverlo, Mol, … Onze prijs-kwaliteitverhouding was onze trots. Je zou kunnen zeggen dat we stoppen op een hoogtepunt. Maar dit is niet de manier waarop je wil eindigen. Wij hadden dit nog jaren kunnen en willen doen. Alleen, de realiteit was sterker. En dat doet ongelofelijk veel pijn.”
Het bedrijf stond voor een onmogelijke beslissing. “Ofwel investeer je in een nieuwe hal, ofwel besef je dat je kopje-onder gaat. Maar met de loonkosten, de miserie om geschikt personeel te vinden en het zware werk, zou doorgaan onze ondergang betekenen. Noodgedwongen heb ik de knoop doorgehakt. Hoe hard dat ook is. Mijn broer en ik zijn opgegroeid op de markten, tussen groenten en fruit. Dit was ons leven. Het blijft moeilijk om het los te laten.”
Voor de familie Baeten was het ook een kwestie van opvolging. “Mijn broer heeft twee kinderen, maar die hebben hun eigen activiteiten. Mijn dochter heeft een heel goede job die ze graag doet en is vorige week bevallen van een tweeling. Er is dus niemand die dit wil of kan verderzetten”, legt Erwin uit.
Verschillende talen
Het was een emotioneel afscheid zaterdag in Genk. “Collega’s stonden aan onze kraam te huilen, dat ging recht door mijn hart. Trouwe klanten vroegen zich af waar ze nu naartoe moeten. Voor ons moet het allemaal nog bezinken. Het afscheid valt heel zwaar, dit doet meer pijn dan je denkt,” vertelt Erwin.
Het team zwaaide de klanten uit met een affiche waarop dankjewel stond geschreven in verschillende talen. “Want onze groenten en fruit brachten mensen van alle achtergronden samen. Iedereen kwam gewoon voor de verse producten. Dat is de essentie van wat we betekend hebben.”
