De bekende Leeuw van Waterloo weegt 28 ton en bestaat uit negen gietijzeren onderdelen. Binnenin zitten nog originele bevestigingen die bijna twee eeuwen oud zijn. De restauratie vraagt daarom een zorgvuldige aanpak, met aandacht voor zowel erfgoedwaarde als technische veiligheid.
“De eerste vraag was of we gietijzer konden lassen”, zegt oprichter en zaakvoerder Stef Ceyssens. “Maar bij zulke projecten kijken we breder dan alleen lassen. We zoeken vooral naar de meest geschikte oplossing op lange termijn.”
Mechanische versterking
Volgens Ceyssens is lassen niet altijd de beste keuze, zeker niet bij oud gietijzer. “Bij materialen met een hoog zwavel- of fosforgehalte kiezen we waar mogelijk voor mechanische versterking. Dat is vaak veiliger en duurzamer dan herstellen met laswerk.”
Door de vertrouwelijkheid rond het project worden weinig details gedeeld. Wel kreeg CQM Welding tijdens de werken een zeldzame inkijk in het binnenwerk van het monument, onder meer via onderdelen die na bijna tweehonderd jaar werden verwijderd.
Limburgse kennis
Voor het bedrijf uit Bree (voorheen in Kinrooi gevestigd) toont dit dossier hoe regionale vakkennis ook wordt ingezet bij uitzonderlijke restauraties buiten de provinciegrenzen. “We combineren praktijkervaring met voorbereiding en kwaliteitscontrole”, aldus nog Stef Ceyssens. “Zo kunnen we ook bij complexe opdrachten een degelijke oplossing uitwerken.” Hopelijk brult de leeuw nu opnieuw zorgeloos voor de komende 200 jaar…
