Als kind verkocht ze al bloemen op het strand. En ze groeide op tussen de vitrines van de juwelierszaak van haar vader. Ondernemen zit bij Bo Tijskens (38) uit Hasselt in het bloed. Toch begon haar ondernemersverhaal pas vijf jaar geleden.
Voor haar huwelijk wilde ze haar bruidsmeisjes een bijzonder cadeau geven. “Geen standaardjuweel, maar iets symbolisch, iets unieks, vol gevoel. Wat ik zocht, vond ik nergens. Dus ben ik het zelf beginnen ontwerpen.” Dat idee liet haar niet meer los. In 2020 lanceerde ze Gftd – uitgesproken als ‘gifted’ – jewellery.
Houvast
Wie door haar webshop scrolt, ontdekt fijne armbandjes, kettinkjes en ringen met symbolen, gegraveerde letters of namen en zelfs bijzondere steentjes gemaakt van moedermelk of assen, die eruitzien als maanstenen. “De waarde zit niet in het goud of zilver, maar in het verhaal erachter. Een geboorte, een huwelijk, een verlies … Het is een klein houvast, een tastbare herinnering.”
Familiekennis
“Ik ontwerp alles zelf en kan terugvallen op generaties familiekennis: mijn grootvader Guido en vader Lode waren allebei goudsmid. En Juwelier Tijskens bestaat al 75 jaar. Mijn eerste collectie ontwierp ik gewoon daar, op zolder.”
Toch was haar vader niet meteen overtuigd van haar ondernemersverhaal. “Hij was allesbehalve enthousiast. Mijn ouders geloofden aanvankelijk niet in het concept, omdat er al zoveel juwelenmerken met initialen bestonden. Maar intussen zijn ze mijn grootste supporters. Papa springt nog geregeld bij voor technisch advies. Ik kan altijd op hem rekenen.”
Duwtje nodig
Hoewel het ondernemerschap altijd kriebelde, werkte Bo jarenlang in loondienst. Ze bouwde een carrière uit als medisch afgevaardigde in de farmasector, die ze combineerde met een bijberoep als visagiste. De sprong naar voltijds ondernemerschap kwam toen haar werkgever een collectieve ontslagronde aankondigde. “Dat was spannend, maar tegelijk bevrijdend. Het voelde als het duwtje dat ik nodig had.”
Gftd. sloeg meteen aan, vooral bij jonge moeders. Bo is zelf mama van drie – Sam (9), Simon (7) en Cas (4) – en bouwde via sociale media een hechte community op. “Wat ik mooi vind, is dat klanten meegroeien met het merk. Bij elke belangrijke gebeurtenis komen ze terug voor een nieuw juweeltje.”
Intussen verkoopt ze jaarlijks zo’n 3.500 gepersonaliseerde juwelen, goed voor meer dan zestig verkooppunten in België en Nederland.
Bo straalt rust uit wanneer ze spreekt: kalm, maar zelfverzekerd. Een houding die ze zelf toeschrijft aan haar verleden als Miss Limburg. “Het is bijna twintig jaar geleden, maar het blijft me achtervolgen. (lacht) Ik was toen 17. Achteraf bekeken had ik liever deelgenomen toen ik wat ouder was. Maar ik heb er veel uit geleerd: spreken voor publiek, mezelf presenteren, zelfstandigheid. Als je als 17-jarige heel Vlaanderen doorkruist voor evenementen, leer je snel je eigen boontjes doppen.”
Overname
Alsof één bedrijf niet volstond, nam ze in november samen met haar man Ruben productiebedrijf Van Ranst & Zonen over. Het Belgische familiebedrijf verguldt en verzilvert collecties voor grote merken, produceert pins, medailles en trofeeën en heeft met Tresor een juwelencollectie die in meer dan 600 winkels ligt.
“Toen het bedrijf te koop kwam, hebben we vrij impulsief beslist om de stap te zetten. Het versterkt onze productiecapaciteit en opent internationale deuren.” Een spannende grote stap. “Waar ik eerst één vaste medewerker had, stuur ik nu een team van tien mensen aan. Dat is schakelen: van ondernemer naar leider. Een rol waarin ik elke dag groei.”
Tol
Het prille ondernemerschap was niet altijd gemakkelijk. De combinatie van ondernemen en een jong gezin eiste twee jaar geleden haar tol. “Ik was maandenlang grieperig en kregelig. Op een bepaald moment begon ik mijn kinderen als een last te zien, terwijl ik ze doodgraag zie. Toen wist ik: dit kan niet de bedoeling zijn. Ik moet hulp inschakelen: een vaste medewerker, want ik kan niet alle ballen alleen in de lucht houden.”
“Als mijn verhaal één ding mag bewijzen, dan is het dit: moederschap hoeft geen obstakel te zijn voor ambitie. Zachtheid is geen zwakte in leiderschap. En je buikgevoel volgen is vaak je grootste kracht. Je hoeft niet perfect voorbereid te zijn, je moet gewoon durven springen en onderweg blijven groeien.”
Strafste vragen
Durf je transparant zijn over je loon?
“Ik verdiende als medisch afgevaardigde in loondienst beter mijn boterham dan nu. Het bedrijf zit nog volop in de groeifase. Maar ik zie het als een langetermijnproject: ik ben iets aan het opbouwen.”
Van welke beslissing lag je ‘s nachts wakker?
“De overname van Van Ranst & Zonen, dat is allemaal heel snel gelopen en was ook financieel een grote stap, maar het is toch vooral een opportuniteit.”
Kostbaarste bezit?
“Mijn gezin. Mijn kinderen kunnen me echt opladen, ook al kan ik ze soms achter het behang plakken. (lacht) En mijn man is mijn grootste steun. Materieel heb ik zo niets waar ik veel waarde aan hecht.”
Vind je dat Bo Tijskens de prijs van Strafste Onderneemster verdient? Klik dan op deze link en breng je stem uit! Tot 3 maart kan je elke dag opnieuw jouw favoriete steunen!
