Sonja Cotza werkte jarenlang als zorgverlener in België en Duitsland, en later als begeleider van volwassenen met een beperking. Die loopbaan kwam abrupt tot stilstand toen een hersenoperatie haar leven grondig veranderde. Naast een niet-aangeboren hersenletsel leeft ze ook met epilepsie en Gilles de la Tourette. “Ik wist dat ik professioneel een andere richting uit moest, maar ik had geen zicht op wat nog haalbaar was”, zegt ze.
De zoektocht naar een nieuwe invulling bracht haar achtereenvolgens bij Helan in Genk, VDAB en GTB in Hasselt. Daar werd voor het eerst hardop de mogelijkheid uitgesproken om haar oude ambitie van een eigen praktijk opnieuw op tafel te leggen. Via Starterslabo in Genk werkte Cotza haar plannen vervolgens verder uit. “Ik kreeg daar niet alleen begeleiding, maar ook de ruimte om mijn idee kritisch te toetsen en scherper af te bakenen”, vertelt ze.
Keerpunt
Toch bleef de vraag overeind waarop ze zich precies wilde richten. Het kantelpunt kwam er tijdens een gesprek met haar neuroloog in het ZOL. Die wees haar erop dat haar eigen ervaring met een neurologische aandoening niet alleen een persoonlijke uitdaging was, maar ook een professionele troef kon worden. “Dat gesprek heeft mijn blik veranderd. Ik zag vooral beperkingen, terwijl hij net mogelijkheden zag”, zegt ze.
Onder de naam RatioNeuro kiest de Diepenbeekse ondernemer nu bewust voor een niche binnen de zorg- en begeleidingsmarkt. Ze richt zich op mensen met niet-aangeboren hersenletsel, epilepsie of Gilles de la Tourette, maar ook op familieleden en zorgprofessionals die met die diagnoses geconfronteerd worden. Haar eigen traject vormt daarbij een belangrijk uitgangspunt. “Ik weet hoe het voelt wanneer een diagnose je leven herschikt. Precies daarom wil ik anderen helpen om opnieuw houvast en richting te vinden.”
Met RatioNeuro zet Sonja Cotza vandaag dus haar eerste stappen als ondernemer. Voor haar betekent dat meer dan een nieuwe job. “Mijn hersenoperatie heeft een hoofdstuk afgesloten, maar tegelijk ook een ander geopend. Dankzij de begeleiding die ik onderweg kreeg, kon ik opnieuw vooruitkijken. En dat ga ik nu doen.”
