Kim puzzelt voor onze fotograaf gebroken letters in elkaar, tot ze Mamzel vormen. Eigenlijk is dat wat Kim de laatste maanden gedaan heeft. Ze heeft er alles aan gedaan de zaak nog te redden. Maar het heeft niet mogen zijn. Vijftien jaar lang was Mamzel een begrip in Limburg én in heel Vlaanderen. Mamzel zal gemist worden. “Iedereen heeft een stukje Mamzel in huis”, glimlacht Kim. “Eén van de klanten zei: ‘zo ga ik nog heel veel aan jullie denken’. Ook gehoord: ‘waar moet ik nu mijn handtassen kopen?’ Jammer dat het stopt.”
Liefde
Drie weken geleden haakte de laatste kandidaat-overnemer af. “Toen wist ik dat ik moest loslaten”, vertelt Kim. “Een faillissement is geen mooi einde. Ik wilde niet abrupt stoppen, maar met een positieve noot. Daarom heb ik nog een uitverkoop gedaan. Mensen hebben nog hun laatste ‘blijmaker’ kunnen aanschaffen, en ik heb er alleen maar liefde en vriendschap uitgehaald. ‘Jij kan van iets lelijks, toch iets moois maken’, zei iemand. Met wat er verkocht is, kunnen nog zoveel mogelijk mensen betaald worden. Al ligt het niet meer in mijn handen wie eerst krijgt. Er zijn bepaalde regels. Toen we bekendmaakten dat we stoppen, lag de webshop meteen plat. Normaal komen er dertig mensen tegelijk op de site, nu drieduizend.”
Kanker
Mamzel werd opgericht door een andere Kim, Hardy. Het concept bestond aanvankelijk uit homeparties, waarbij de demonstratrices, ‘Mamzellen’ genoemd, Tupperware-gewijs aan huis gingen verkopen tijdens een gezellige avond met vriendinnen. “Ik ben zelf gestart als Mamzel, en zo in 2010 mee in de zaak gestapt”, zegt Severy. “In 2016 waren we met honderd Mamzellen, maar ik was op. Ik stopte als zaakvoerder. In 2019 wilde Kim (Hardy) stoppen, en nam ik het over. Ik heb Mamzel terug op de kaart gezet. We zijn gegroeid, maar in januari 2020 kreeg ik mijn diagnose borstkanker. Twee maanden later kwam corona. Heel mijn businessplan stond uitgetekend met het uitnodigen van mensen in je huis, en dat mocht ineens niet meer.”
Toch schakelde Kim snel. “We hadden al een webshop, en konden een rol spelen in verbinden”, legt ze uit. “Je mocht elkaar niet zien, maar wij zorgden voor blijdschap. Door pakketten met ‘ik mis je’ of ‘goede moed’. Dat is gigantisch ontploft. Ik stond hier met mijn chemomuts en een mondmasker keihard te werken in het magazijn. We staken kleine blijmaker-kaartjes bij de pakjes, met quotes die mijn hart raakten. De laatste weken in de winkel zeiden mensen dat heel hun prikbord vol hing met mijn kaartjes. Dat beroert mij. Daarom deed ik dit. Ik deed confetti bij de pakjes. Iets kleins, waar mensen even blij van werden. Mamzel was niet zomaar een cadeauwinkel, maar een way of life. Positief in het leven staan, en daar hoort confetti en verwennerij bij.”
Drie keer gewonnen
Hoe positief de boodschap ook was: Mamzel was een verhaal van vallen en opstaan. “Omdat de wereld veranderde door corona hebben we afscheid genomen van de Mamzellen”, zegt Kim. “De focus lag op de webshop. We hebben drie jaar op rij prijzen gewonnen voor klantvriendelijkheid. Te danken aan het team, dat tot de laatste dag alles heeft gegeven. Wat e-commerce betreft, doen weinigen in België ons na.” Maar door de oorlog in Oekraïne en de energiecrisis viel het stil. “Mensen kochten niet meer, werkgevers stopten met schenken. We hadden een heel groot gat in de omzet. Je probeert altijd opnieuw creatief te zijn. Van events tot de fysieke winkel in Diest, die ik startte in 2023. Ik zag een franchiseconcept, maar financieel had ik hulp nodig. Dan heb ik samengewerkt met een pop-upconcept, maar dat is failliet gegaan. Daar hield ik een zware financiële kater aan over.”
Kim wilde vechten. Doorzetten. “Mamzel was mijn leven. Ik was Mamzel”, zegt ze. “Mijn zoon is nu veertien, hij heeft nooit anders geweten. Vorig jaar ben ik gescheiden. We zijn dertig jaar samen geweest, en mijn ex-man is nog altijd mijn beste vriend. Ik heb mijn huwelijk losgelaten, en toen is het besef gekomen dat ik ook Mamzel moest loslaten.”
Er waren gesprekken met verschillende kandidaat-overnemers. “Ik was aan het hopen op een investeerder, maar die kwam er niet. Ik zit al twee jaar in de stress. Ik heb het met alle macht en kracht proberen recht te houden. De rek was eruit. Vallen en opstaan hoort bij ondernemen. We hebben altijd alles gedaan, met een minimum aan middelen. Met energie, power en creativiteit hebben we veel kunnen verwezenlijken. Maar geld is belangrijk in een zaak.”
Wat Kim nu gaat doen, weet ze niet. “Ik ga zomer houden. Zonlicht, mensen rond mij, en lief zijn voor mezelf. Dan komt er wel iets uit de bus. Ik ga op zoek naar een nieuwe man, een nieuw huis, een nieuwe auto en een nieuwe job. Alle tips zijn welkom”, lacht ze. “Het komt wel goed met Kim. Ik zal altijd mijn enthousiaste zelf blijven. Jouw Blijmakers was onze tagline. Ik hoop dat iedereen elkaar een beetje blij maakt met een vriendelijk gebaar. De wereld heeft het nodig. Zeker nu Mamzel er niet meer zal zijn.”