Het parcours van Karel Luyckx leest als een verhaal van veerkracht, passie en geleidelijke groei, altijd met de mens centraal. Het begon precies 50 jaar geleden in Noord-Limburg. “Ik groeide op in een eenvoudig gezin in Lommel, waar ik tot mijn elfde woonde”, zo steekt hij van wal. “Ik had veel aanleg voor wiskunde en koos om mijn studies verder te zetten in het internaat van de Jezuïeten in Turnhout. De discipline die ik daar meekreeg, heeft me gevormd tot wie ik ben.”
Al vroeg in zijn leven werd hij echter geconfronteerd met een zware tegenslag. Op zestienjarige leeftijd liep hij tijdens een vakantiejob op de Truckrun in Lommel een ernstig ongeval op. Hij belandde onder een vrachtwagen, wat hem twaalf operaties, drie maanden ziekenhuisverblijf en bijna een jaar in een rolstoel opleverde. “Een moeilijke periode, want ik was in de fleur van mijn jeugd”, zegt hij. “Ik heb toen mijn toevlucht gezocht in de muziek, en bespeelde verschillende instrumenten – van dwarsfluit en gitaar tot drums. Het was ook toen dat ik een blijvende passie voor concerten ontwikkelde. Tot op vandaag woon ik jaarlijks 20 tot 40 optredens bij, vooral binnen de zwaardere gitaarmuziek. Alice in Chains, Tool,… dat soort dingen. Maar ook elektronische en newwave-invloeden spreken me aan. Mijn vrouw en ik zijn pas nog naar Front 242 geweest. Machtig!”
Na de humaniora koos Luyckx voor de studie Burgerlijk Ingenieur aan de KU Leuven, met als specialisatie Bouwkunde. “Een keuze die mee gevoed werd door mijn grootvader, die schrijnwerker was. Ik voelde meteen dat daar mijn interesses lagen en de studie verliep dan ook redelijk vlot. De studententijd diende trouwens niet alleen om te studeren. Ik engageerde me bij VTK, waar ik onder andere meebouwde aan de fakbar ’t Elixir.” In diezelfde periode ontmoette hij zijn vrouw Kaat, vandaag professioneel actief in het psychiatrisch centrum van Gasthuisberg in Leuven. Samen bouwden ze een eigen huis in Herent.
Professioneel was Karel Luyckx zijn hele carrière actief in Limburg. “Ik begon bij Hermans-VHG, later Moeskops, waar ik werkte in diverse functies, onder meer als projectleider voor de uitbreiding van Ziekenhuis Oost-Limburg. Op mijn dertigste, in 2005, werd ik gepromoveerd tot technisch directeur. Een mooie periode. In 2002 werd het bedrijf gefusioneerd met Heijmans Bouw. Daar had ik weinig last van, al zagen we wel de ene gedelegeerd bestuurder na de andere passeren. In 2009 was ik klaar voor een volgende stap. Die nam ik bij bouwbedrijf Houben, waar ik kon bijdragen aan de succesvolle uitbouw, en wist door te groeien tot het niveau van de algemene directie. Tot ik in een iets andere rol werd uitgespeeld, en daar de menselijke connectie met de teams op de werf wel begon te missen. Uit eerdere assessments was gebleken dat ik een natuurlijk talent had voor coaching. Zonder daar specifiek naar op zoek te gaan, kwam ik via mijn neef in contact Michel Vanderstraeten. We hadden een lang gesprek over zijn visie op de toekomst, en het klikte meteen. In 2019, nadat ik voor Houben het project van Quartier Bleu netjes had afgerond, maakte ik dan de overstap naar Vanderstraeten (thans VDS Group).”
Voorgerecht:
Als voorgerecht maakte chef Marc van Mardaga een bordje met zeeduivel, rode biet en prei. Als bijpassende wijn werd gekozen voor een Vulcaia, domein Inama in Veneto, 100% Sauvignon blanc.
Bij zijn huidige werkgever vond Luyckx meteen zijn draai. “Het was zeker niet de makkelijkste periode omdat de coronacrisis net was uitgebroken”, herinnert hij zich. “Het gaf anderzijds ook wel opportuniteiten. We wisten voor bijna 100 miljoen aan nieuwe projecten binnen te halen, en een andere ‘schwung’ in het bedrijf los te krijgen. Het gaf ons vleugels om ook in de jaren nadien een grote groei te realiseren. De keuze om toen meer te richten op de openbare sector, waar onze prijzen automatisch geïndexeerd werden, bleek een zegen, en vormde de basis voor de volgende sprong.”
Karel Luyckx wist dus op korte tijd zijn stempel te drukken. “Qua volume zijn we sindsdien maal 2,5 gegaan, een verdienste van het hele team”, stelt hij. “En ook doordat de rolverdeling tussen mij en Michel zo goed verloopt. We verstaan mekaar blindelings en zitten op dezelfde golflengte. Het grote vertrouwen heeft ertoe geleid dat Michel het voorzitterschap van Embuild Vlaanderen heeft opgenomen, waar hij toch aardig wat tijd in moet steken.”
Hoofdgerecht:
Het hoofdgerecht dat je zeker eens moet proeven bij Mardaga: Canette met groene asperge, koolrabi, miso en aardappel. Sommelier Femke koos als wijn hierbij: Château de la Gardine, Côtes du Rhône Villages: een blend van Syrah en Grenache.
De samenwerking en de resultaten zijn zodanig goed dat de CEO zich 1,5 jaar geleden kon inkopen in het bedrijf. “Het is voor mij de eerste keer dat ik zelf echt onderneem. Ik moet zeggen: dat geeft wel een bijzondere dynamiek. Ik zie het ook als een blijk van waardering. En het is een mooie overgang naar de volgende fase in het bedrijf. Wat de toekomst wordt, dat weten we nog niet. Misschien komt er een volgende generatie bij, misschien gaan we een partnership aan,… We zien wel. In deze constellatie kunnen we nog makkelijk 10 jaar verder. En dan bestaan we 100 jaar. Wel iets om naar uit te kijken, ook al hebben we de feestelijkheden van 90 jaar pas achter de rug. Voor mij, en ook voor Michel, is het belangrijk dat we de komende jaren enerzijds het familiale karakter van het bedrijf bewaren en anderzijds verder blijven professionaliseren en groeien.”
Voor de toekomst wil het bedrijf een nationale speler worden. Die expansiedrang kreeg vorm met de overname van Peremans in de Brusselse rand. “Samenwerkingen of acquisities in Oost- en West-Vlaanderen sluit ik zeker niet uit”, zegt de CEO. “We kijken ook naar Wallonië, maar om daar succesvol te zijn moet je echt van ginds zijn. We zetten ook stappen in Duitsland, wat niet zo evident is aangezien de bedrijfscultuur toch wel totaal anders is.” En hoewel ze nooit veel projecten in thuismarkt Limburg hebben gedaan, komen daar nu mooie referenties bij. “Vader Vanderstraeten zei altijd: ‘Je moet werken waar de zon in uw rug staat’, verwijzend naar de opdrachten buiten Limburg. Maar ook hier krijgen we nu voet aan wal, met onder meer mooie nieuwbouwprojecten bij Hogeschool UCLL en Asster. Hier ligt nog een groot wingebied…”
Puur naar voorkeursprojecten, heeft Karel Luyckx een duidelijke visie voor VDS Group. “We moeten het hebben van de grootschaligheid en de complexiteit”, zegt hij. “Als anderen het niet zien zitten door de moeilijkheidsgraad of zich te klein wanen om het aan te kunnen, dan zijn wij op ons best. We hebben in 90 jaar genoeg kennis opgebouwd om telkens de juiste, meest efficiënte oplossing te vinden.”
Persoonlijk wil de CEO in zijn rol van coach vooral waken over de bedrijfscultuur. “Alles vertrekt voor mij vanuit de passie. Mensen moeten hun job graag doen. Ze moeten met plezier komen werken en voelen dat ze ondersteund en gewaardeerd worden. We doen wat we beloven, werken hard en luisteren naar onze klanten. We zijn geen tafelspringers die haantjesgedrag vertonen of met plezier in de spotlights staan. Nee, we houden het graag simpel, bescheiden, gewoon. Daar kom je het verst mee.”
Wat zijn zakelijke toekomst betreft, is het pad voor Karel Luyckx duidelijk. De kans is groot dat hij bij Vanderstraeten zijn pensioen haalt. Maar ook privé gaat het hem voor de wind. “Zeker, ik ben mijn vrouw heel dankbaar voor alle steun en voor de ruimte die ik krijg om zoveel tijd in het werk te steken”, aldus de CEO. “Ik ben nu eenmaal een beetje workaholic, en dat moet je als partner kunnen verdragen.” Zijn kinderen zitten intussen ook op het goede spoor. “We hebben een tweeling van 21 die allebei nog studeren. Arne is een beer van een vent die net als ik voor burgerlijk ingenieur gaat. En onze dochter Kato heeft gekozen voor psychologie. Zij gaat dus eerder de richting van haar moeder uit.”
Dessert:
Als toetje een dessert om duimen en vingers af te likken: aardbei met mascarpone, dragon en amandel. Bijpassend op de wijnkaart van Mardaga:
“Un point, c’est tout”: Château Montdoyon, Monbazillac, Frankrijk: een combinatie van Semillon, Muscadelle, Sauvignon Blanc en Sauvignon Gris.
En is hij niet tussen de bedrijfsmuren in Lummen, heeft Karel na de uren nog hobby’s genoeg. “Uiteraard is er de muziek, met alle concerten en festivals. Dat wil ik niet missen. Ik ben ook nog voorzitter van de Club 41 en bestuurder van Embuild in Vlaams-Brabant. Daarnaast ga ik nog drie tot vier keer per week zwemmen en werk ik op zonnige dagen graag in de tuin. Of ik drink een lekker glas wijn of een biertje. Kan ik écht van genieten. En met Michel (die een eigen wijngaard heeft) discussiëren over wijn: heerlijk! Dat is het enige waar we het af en toe niet 100% eens over zijn, maar als het dat maar is… (lacht)”
