VKW Limburg reageert scherp op de beslissing rond de energiesteun. “Op een moment dat iedereen beseft dat de begrotingskas volledig leeg is, ontbreekt de politieke moed om gewoonweg te zeggen dat er hiervoor geen geld is”, stelt Ruben Lemmens. “In plaats daarvan wordt de hete aardappel eens te meer doorgeschoven naar de bedrijven. Niet te snappen! Bedrijven ervaren zelf al fors de gevolgen van de energieschok via sterk verhoogde energie- en grondstofprijzen. Daar bovenop dreigen bedrijven via ons unieke systeem van automatische loonindexering weldra ook nog eens hun loonkosten verder te zien stijgen en hun concurrentiekracht verder te zien verzwakken.” Lemmens is benieuwd naar de beloofde compensaties. “De maatregel is dan wel tijdelijk en zogenaamd vrijwillig, maar onze bedrijven worden opnieuw in de frontlinie gestuurd met alle druk en verwachtingen van dien. Terwijl het nog maar de vraag is óf, hoe en wanneer de beloofde fiscale compensatie effectief volgt. Van een lelijke kameel gesproken…”. Slechts één lichtpunt: “De maatregel blijft beperkt tot mensen die werken en zo actief bijdragen aan onze welvaart”, besluit de VKW-directeur.
“We hadden meer verwacht”
En ook bij Unizo Limburg wordt negatief gereageerd: “We stellen vast dat de bal opnieuw in het kamp van de werkgevers wordt gelegd”, zegt ook Bart Lodewyckx. “De druk van stijgende energiekosten komt vandaag op meerdere fronten tegelijk binnen bij ondernemingen: niet alleen via hun eigen factuur, maar ook via leveranciers, transport, automatische loonindexering, prijsstijgingen en terugvallende vraag. In combinatie met sterk gestegen loonkosten en dalende marges maakt dit dat de financiële ruimte bij veel kmo’s bijzonder beperkt is. De praktische haalbaarheid van deze maatregel is dan ook allerminst evident. De vraag is kmo’s dit kunnen betalen. Het antwoord is -in de meeste gevallen- ‘nee’.” Lodewyckx stelt bovendien vast dat het akkoord vandaag sterk focust op werknemers en huishoudens, terwijl zelfstandigen en ondernemers minder in beeld komen. “Wat is het verschil tussen werknemers die zich moeten verplaatsen naar hun werk en een aannemer die elke dag naar zijn klanten rijdt? Ook daar lopen de kosten snel op, en daar is vandaag nauwelijks ondersteuning voor voorzien. De regering gaat er te gemakkelijk van uit dat zelfstandigen die kosten kunnen doorrekenen, dat kan in veel sectoren gewoon niet. Op dat vlak hadden we meer verwacht.”
Fiscale compensatie
En ook Voka Limburg reageert verbolgen. “We vinden de verhoging van de verhoogde werkgeverstussenkomst in het woon-werkverkeer een verkeerd signaal in economisch moeilijke tijden”, zegt Johann Leten. “Daarom dringen we erop aan dat de regering snel werk maakt van een fiscale compensatie voor deze maatregel. Want ondernemingen in Limburg zijn in de eerste plaats zelf het slachtoffer van de externe energieschok. Zij krijgen op verschillende manieren de rekening gepresenteerd. Zo zal door de dure energie de automatische loonindexering forser uitvallen dan begin dit jaar ingeschat.” Leten klaagt de ongelijkheid aan: “De maatregel doet bovendien denken aan de logica van de maaltijdcheques: enkel werkgevers die vandaag al aan het maximum zitten en verder verhogen, komen in aanmerking voor compensatie, terwijl anderen uit de boot vallen. Voor het woon-werkverkeer dreigt een gelijkaardig mechanisme, waarbij enkel bijkomende verhogingen worden ondersteund. Dit creëert ongelijkheid tussen ondernemingen en zal onvermijdelijk extra druk zetten op het terrein, waar vakbonden werkgevers zullen aansporen om deze tussenkomsten verder op te trekken.”
