Toegankelijke Italiaanse gerechten zonder te veel tralala in een hartelijke sfeer, dát serveren Francesco Marocchi en Enrico Ceciliani al 36 jaar in Leuven. De roots van hun beider families liggen in de Italiaanse regio Le Marche. Enrico, daar geboren in 1951, verhuisde als zesjarig jongetje met zijn ouders naar Houthalen. Francesco’s wiegje stond in 1952 in de mijnwerkersbarakken van Meulenberg. In hun jeugdjaren liepen ze elkaar daar tegen het lijf.
Bijna terug in Italië
Sinds zijn studie aan de ULB is Francesco “overtuigd in de linkse beweging terechtgekomen”. “Het Oratoriënhof was van de Leuvense socialisten. Via contacten met Leuvense sossen hoorde ik dat ze een uitbater zochten voor deze zaak. Ik heb toen het handelsfonds gekocht.” Tijdens bezoekjes aan Houthalen polste Francesco zijn kameraad Enrico om gastheer te worden in de zaak. “Mijn toenmalige vrouw Domenica en ik waren van plan om terug te keren naar Italië. Alles was al geregeld. Maar toen Francesco voorstelde om in Leuven te beginnen, hebben we toegehapt. Domenica had horeca-ervaring en heeft hier in het begin gekookt”, legt Enrico uit.
“We zijn begonnen als een café waar je ook iets kan eten, en zijn doorgegroeid naar een trattoria, omdat onze pasta en pizza’s zo in de smaak vielen. We hebben een grote veranda en koer ingericht. En wat ik héél belangrijk vind: we zijn altijd heel gezins- en kindvriendelijk gebleven. Kinderen mogen hier rondlopen, dat stoort niet. Wie daar problemen mee heeft, gaat maar weg. Altijd fijn om te zien dat mensen die hier als kind kwamen eten, nu zelf hun kindjes meebrengen.”
Tobback de salonsocialist
Met de Leuvense socialisten heeft Francesco gebroken. “In 1993 heb ik een discussie gehad met Louis Tobback. ‘Mijn vader is naar hier gekomen omdat Italië de oorlog heeft verloren en omdat hij honger had, maar niet omdat hij schrik had van maffia’, heb ik Tobback gezegd. ‘Vanaf morgen kom je bij mij niet meer binnen, of ik schop je buiten.’ Toen heb ik al de socialisten van Leuven buitengezet. Het waren salonsocialisten in mijn ogen. Ze hebben geprobeerd ons te kraken met allerlei controles, maar da’s nooit gelukt. Ik doe alles volgens de regels.”
Einde?
Eind juni loopt de huurovereenkomst van het Oratoriënhof na 36 jaar af en zetten de Italo-Limburgers een punt achter hun samenwerking. Francesco plant een nieuw horecaproject in Leuven. “Ik ga niet mee”, zegt Enrico. “Ik ga meer tijd maken voor motorrijden en wandelen. Het sociaal contact zal ik missen. Zelfs het dagelijkse bekvechten met Francesco (lacht).”
