Het frietkot waar ze al jaren werken, heeft een lange geschiedenis. “In 1981 heeft Maria, de vorige uitbaatster, de frituur overgenomen. In 1996 kwam er een nieuw barakje. Dat staat er nu exact dertig jaar”, vertelt Kevin. “Ik heb eigenlijk nooit anders geweten dan dat hier een frituur stond.”
Dertien jaar geleden namen Kevin en Marijke de zaak over, kort nadat ze een koppel waren geworden. “We hadden het idee om een frituur te starten en zijn er een aantal gaan bekijken. Maar ik droomde altijd van een frietkot in het centrum.” De start verliep niet zonder hindernissen. “In het begin hadden we wat pech: een lekkende ketel, een nieuwe friteuse… Tegelijk hebben we alles wat opgefrist. Maar achteraf bekeken is het nooit een slechte beslissing geweest.”
Concessie
Rond 2019 begon het frietkot tekenen van slijtage te vertonen en groeiden de plannen voor vernieuwing. “We wilden een grotere barak, met meer ruimte voor stock en eventueel een overdekt terras, zodat mensen ook in de winter droog konden zitten”, zegt Kevin.
Maar dat bleek niet evident. “De concessie liep toen nog maar drie jaar. Er gingen stemmen op om die telkens maar voor drie jaar te verlengen. Dat maakt investeren natuurlijk moeilijk.” Uiteindelijk werd de concessie, mede dankzij tussenkomst van toenmalig schepen Willy Buelens, verlengd naar vijftien jaar. “Toch bleven er problemen opduiken. We zijn met plannen naar de gemeente gegaan, maar het bleef aanslepen. Op een bepaald moment zijn we dan beginnen uitkijken naar andere opties.”
Obstakels
Die vonden ze in een pand op dezelfde markt, het voormalige café De Kroon. “In overleg met burgemeester Walter Horemans hebben we onze interesse laten weten. De veranda was voor ons heel belangrijk.” Maar ook daar doken meteen obstakels op. “Twee dagen na de aankoop kregen we een brief dat de veranda moest worden afgebroken.”
Ook daarna verliep het niet van een leien dakje. “De persoon die onze nieuwe frituur had getekend, zou ook de werken uitvoeren. In het begin liep de afbraak goed, maar daarna is het flagrant misgelopen.” De opening, oorspronkelijk gepland in 2023 bij hun tienjarig bestaan, werd uitgesteld. “Het is uiteindelijk in een proces geëindigd. Die persoon heeft zijn boeken neergelegd en de zaak loopt nog.”
Afscheid
Kevin en Marijke moesten opnieuw beginnen. “We zijn op zoek gegaan naar een nieuwe architect en aannemer die het project wilde overnemen. Dat heeft tijd gekost, maar intussen zijn we er geraakt.” De nieuwe zaak wordt meer dan alleen een frituur. “De volledige eerste verdieping wordt ingericht als ruimte om ter plaatse te eten. We creëren er het brasserie-gevoel, maar dan met onze gerechten.”
Toch blijft het afscheid dubbel aanvoelen. “We hadden eigenlijk graag in de barak gebleven. Maar door alles wat er gebeurd is, hadden we geen zekerheid meer. Dat maakt het moeilijk om verder te investeren.” Hij wijst ook op een bredere problematiek. “Het is soms afhankelijk van goodwill van de gemeente. Eerst moesten frietbarakken verdwijnen, daarna moesten ze blijven omdat ze erfgoed zijn. Dat zorgt voor onzekerheid.”
Verder bouwen
De komende dagen staan in het teken van afscheid nemen. “Tijdens het maken van de planning voor maart besefte ik plots dat er dertien jaar nostalgie verdwijnt”, zegt Kevin. “Dat gaf een vreemd gevoel.” Zondag bakken ze voor het laatst frietjes in het huidige frietkot. “Normaal is Marijke op zondag thuis bij onze dochter, maar nu zal ze er ook bij zijn. Misschien blijven er wat mensen hangen. Ik hoop dat we er nog wat van kunnen genieten.”
Een groot afscheidsfeest komt er niet. “We doen niets speciaals”, zegt Kevin. “Maar het zal sowieso een bijzonder moment zijn.” Op 22 april openen Kevin en Marijke hun nieuwe zaak, opnieuw op de Markt van Berlaar. “We kijken ernaar uit om daar verder te bouwen aan wat we hier begonnen zijn.”
