’t hoeveke Heist Elise en haar ouders Katia en Marc trekken volgende maand de deuren van ‘t Hoeveke definitief achter zich dicht. © Kristof Van Rompaey

Groente- en fruitwinkel ’t Hoeveke sluit na 36 jaar definitief de deuren: “Voor veel mensen was dit ook een ontmoetingsplek”

Groente- en fruitwinkel ’t Hoeveke uit Wiekevorst (Heist-op-den-Berg) opent op zaterdag 14 februari ’s ochtends voor de allerlaatste keer de deuren. Na 36 jaar onafgebroken inzet nemen Marc Wouters (60) en Katia Heylen (58) afscheid van hun zaak. Dochter Elise (34), die vijf jaar geleden mee in het familiebedrijf stapte, zoekt een nieuwe professionele uitdaging. Het pand zelf is verkocht en krijgt een invulling als kindercrèche.

Groente- en fruitwinkel ’t Hoeveke in Wiekevorst zag het levenslicht in 1990. Wat begon als een kleine winkel waar je ook enkele diepvriesproducten en bokalen terugvond, groeide doorheen de jaren uit tot een gespecialiseerde groente- en fruitwinkel.

“Mijn ouders zijn hier van nul begonnen”, vertelt Elise. “Het gebouw was vroeger van de grootouders van mijn mama en was oorspronkelijk een diamantslijperij. Ze hebben het verbouwd en hier zowel gewoond als gewerkt.”

In het begin runde Katia de winkel alleen, terwijl Marc nog buitenshuis werkte. “Zodra de zaak begon te lopen, is papa volledig mee ingestapt”, zegt Elise. “Hij komt uit een familie van witloofboeren, studeerde industrieel ingenieur voeding en had altijd al de droom om iets eigen op te bouwen.”

Vijf jaar geleden, tijdens de coronapandemie, stapte Elise mee in het familiebedrijf. “Mijn andere job viel weg en hier was het plots enorm druk omdat we tot de essentiële sector behoorden”, legt ze uit. “Ik had altijd al interesse, maar nu mijn ouders ermee stoppen, stopt het ook voor mij. Alleen voortdoen was geen optie. Met personeel werken in zo’n zaak is financieel en praktisch moeilijk.”

Onder impuls van Elise werden meer kant-en-klare gerechten geïntroduceerd. © Kristof Van Rompaey

Kant-en-klaar

Onder impuls van Elise kreeg ’t Hoeveke de voorbije jaren een meer eigentijdse toets. “Ik deed de sociale media en introduceerde nieuwe bereidingen zoals soepen, bowls en wraps”, zegt ze. ”Vroeger lag de focus bijna uitsluitend op onbewerkte groenten, maar de vraag naar kant-en-klare producten groeide. Dat brengt natuurlijk ook wel extra werk en tijd met zich mee.”

De beslissing om te stoppen kwam er niet van de ene dag op de andere. “We draaien hier extreem lange dagen”, zegt Marc. “Je doet eigenlijk elke dag een vroege en een late shift. Zes dagen op zeven. Op woensdag, onze sluitingsdag, is er administratie, aankopen, bankzaken en prijsaanpassingen. Zelfs met de rolluiken dicht zijn we altijd bezig.”

Versheid laat weinig ruimte voor rust. “In voeding kan je niet ‘uitbollen’”, vult Elise aan. “Alles moet elke dag vers zijn. Normale weekends hebben mijn ouders nooit gekend. Op zondag ben je al de opening van maandag aan het voorbereiden.”

Groentepapjes

Voor veel klanten betekent het verdwijnen van ’t Hoeveke meer dan het verlies van een winkel. “Sommige mensen kwamen hier elke dag een babbeltje doen”, vertelt Elise. “Er zijn niet veel van dit soort winkels meer in de buurt. Voor velen zal het wennen zijn om voortaan naar de supermarkt te moeten. Dat geldt trouwens ook voor ons.”

Het afscheid is zowel voor de zaakvoerders als voor de klanten emotioneel. © Kristof Van Rompaey

Ook voor de familie zelf voelt het afscheid emotioneel aan. “Er zijn al traantjes gevloeid in de winkel. Het is dubbel om te weten dat het stopt, maar tot de allerlaatste dag moet je wel volwaardig draaien. Uitverkopen kan je niet.”

Het pand krijgt een nieuwe invulling als kindercrèche van Bavet & Charet. “Het voelt goed dat het hier een plek blijft met een maatschappelijke waarde”, zegt Elise. “In plaats van groenten in de rekken zullen hier binnenkort kinderen rondlopen, en worden er groentepapjes gemaakt.”

Kleindochters

Marc en Katia hebben geen angst om in een zwart gat te belanden. Marc houdt van fietsen en Katia gaat al eens graag wandelen. “We hebben ondertussen ook vier kleindochters”, zegt Katia. “Die zullen ons zeker en vast ook wel weten bezig te houden.”

Voor Elise breekt een spannende periode aan. “Ik ben journalist en grafisch vormgever van opleiding. Ik ben al aan het solliciteren op verschillende terreinen. Ik hoop dat mijn worteltjes ergens anders verder kunnen groeien”, zegt ze met een knipoog.

Op 14 februari gaat voor het laatst de rolluik omhoog. Daarna valt definitief het doek over een vertrouwde plek in Wiekevorst. “Mijn ouders hebben dit altijd met hart en ziel gedaan, net als ikzelf de voorbije jaren”, besluit Elise. “Dat maakt het afscheid zwaar, maar ook mooi.”