Café Den Barcelone in de Leopoldstraat kent een rijke traditie. De zaak op een steenworp van het station werd begin jaren 1900 geopend en kreeg ooit zelfs zanger Adamo over de vloer. Het was ook lang een studentencafé. Twaalf jaar lang was het in handen van de geliefde cafébaas Corç Dikeç. Maar op 5 april vorig jaar overleed de man na een slepende ziekte. Na het overlijden bleef het café een tijdlang dicht, maar recent nam Isu de zaak van zijn broer over.
De voorbije maanden stonden voor Isu in het teken van rouw, maar ook van administratie. “Er komt veel bij kijken”, zegt de kersverse cafébaas. “Denk maar aan het papierwerk, de notaris en contacten met de brouwerij. Dat neemt allemaal tijd in beslag. Bovendien liet mijn broer een jonge zoon achter. Mijn broer zat altijd op een stoel achter de toog. Wel, op papier ben ik misschien de baas, maar als mijn neefje er is, mag hij op de stoel van zijn vader zitten.”
Emotioneel zware periode
Alsof het verlies van zijn broer nog niet zwaar genoeg woog, werd Isu de voorbije jaren meermaals getroffen door persoonlijk verdriet. Zijn zoon overleed op 23-jarige leeftijd na een zwaar verkeersongeval in Duitsland en ook zijn vader is intussen gestorven, net als een tante. “We zijn binnen de familie niet gespaard gebleven”, zegt hij. “Maar daar kan je niets aan veranderen. Dat is het leven. Je moet verder. Daarom wil ik het werk van mijn broer voortzetten.”
Die gedachte bracht hem uiteindelijk terug naar de toog, want een tiental jaar geleden baatte Isu al eens Café Station in de Stationsstraat uit. “Ik heb dus wel wat ervaring in de horeca”, zegt hij. “De ligging is wat mij betreft ideaal, zo dicht bij het station. Het is echt een goede plek voor een café. Dat bewijzen de vele vaste klanten. Van hen kreeg ik al veel positieve reacties. Ze zijn blij dat het café weer open is en zijn hier intussen al regelmatig terug te vinden.”
Grote veranderingen hoeven de klanten niet te verwachten. “Na een sluiting van een dikke elf maanden hebben we hier en daar wel wat opfriswerk gehad, maar voor de rest is er aan het café niets veranderd”, klinkt het. “Ik heb niets weggehaald. Alles staat nog zoals het er stond. Ik vind het belangrijk dat ik de herinnering aan mijn broer op die manier levendig kan houden en merk dat ook de klanten dat appreciëren.”
Voetbal
Den Barcelone moet volgens Isu opnieuw een warme ontmoetingsplek worden, net zoals vroeger. “Het is een echt familiecafé. Mensen moeten hier met hun partner, kinderen of vrienden kunnen binnenkomen voor een pint en een babbel”, zegt hij. “Voetbal hoort daar vanzelfsprekend bij. Als KV Mechelen of Anderlecht speelt, dan zal de televisie zeker aanstaan. Daar komen altijd veel mensen op af en het zorgt voor een leuke sfeer.”
