Op 10 februari 1999 rijdt Koen Van Pottelbergh met zijn Porsche aan hoge snelheid tegen een brugpijler op de A12 in Ruisbroek. Meer dood dan levend wordt hij door de brandweer uit het verhakkelde voertuig bevrijd. Op de spoeddienst vreest men voor zijn leven, maar op één of andere manier haalt hij het. Na een maandenlange revalidatie gaat hij weer aan de slag als opticien.
25 jaar later geeft Van Pottelbergh in zijn boek Mijn tweede kans toe dat het ongeval eigenlijk geen ongeval was. Hij was vast besloten om een einde te maken aan zijn leven en reed bewust op de brugpijler. Koen was tot dan een succesvolle ondernemer in het Antwerpse nachtleven. Maar door een combinatie van foute beslissingen kwam hij naar eigen zeggen in een uitzichtloze situatie terecht.
Mijn tweede kans
Het boek Mijn tweede kans dat hij in samenwerking met Dirk Theuns schreef is autobiografisch. Hij vertelt open over de ingrijpende crisis in zijn leven én hoe hij eruit herrees. “Ik heb 25 jaar gewacht om de waarheid te vertellen over mijn ongeval. Waarom? Omdat ik beschaamd was”, vertelt Van Pottelbergh. “En hoe vertel je dat aan iemand? Het was mijn eigen keuze. Maar na deze bijna-dood-ervaring veranderde mijn kijk op het leven. Ook al waren mijn problemen in eerste instantie alleen maar groter geworden. Maar ik zocht en ik kreeg hulp. Ik leerde opnieuw wat echt belangrijk is.”
“Sindsdien ga ik sterker door het leven, met dankbaarheid”, zegt hij. “En ik zet mij als sociaal ondernemer in met projecten zoals Eyes for the World. Met het boek wil ik deze problemen bespreekbaar maken want het is nog een groot taboe. Toen ik onlangs een lezing gaf vroeg ik aan de aanwezigen wie er in zijn omgeving al eens geconfronteerd werd met zelfdoding. Maar liefst 80 procent van de mensen stak de hand in de lucht. Wist je dat er in ons land elke dag gemiddeld vier mensen voor de trein springen. Als ik met dit boek ook maar één iemand zijn leven kan redden dan is mijn missie geslaagd. Je moet beseffen dat er voor ieder probleem een oplossing is.”
Albinisme in Zimbabwe
Het verhaal van Van Pottelbergh is ook niet onopgemerkt gebleven bij de makers van het Canvas-programma De Nomaden. Op woensdag 29 oktober vertelt hij in Men with glasses zijn verhaal op de nationale televisie. Het programma zoomt in op zijn project Eyes for the world, waarmee hij zich wereldwijd inzet voor oogzorg op maat.
“In Harare (de hoofdstad van Zimbabwe, red.) is er procentueel een grote groep van mensen met albinisme”, weet Van Pottelbegh. “Dat is een aangeboren genetische aandoening waarbij het lichaam te weinig of geen melanine aanmaakt. Melanine is het pigment dat onze huid, haren en ogen kleur geeft en dat ons beschermt tegen zonlicht. Het heeft ook een effect op de ogen met onder andere gezichtsscherpte, onwillekeurige oogbewegingen, lichtgevoeligheid en scheelzien. Zonder een aangepaste (zonne)bril kunnen ze niet met de auto rijden wat mensen met albinisme erg beperkt op de arbeidsmarkt.”
Met zijn organisatie Eyes for the World wil Koen Van Pottelbergh één doel bereiken: de wereld helderder maken voor mensen die geen toegang hebben tot een degelijke bril of oogzorg. Wat begon als een idealistisch initiatief van een gepassioneerde opticien, groeide uit tot een internationale vzw die duizenden mensen opnieuw goed heeft leren zien. Als bezieler van het project zag hij tijdens zijn reizen en missies hoe slechtziendheid in veel regio’s nog steeds een onzichtbare handicap is. “In landen waar oogzorg onbetaalbaar of onbereikbaar is, betekent geen bril vaak ook geen onderwijs of werk. Dat grijpt in op het hele leven,” vertelt hij.
