Made-in zal niets op jouw profiel posten.
Je gegevens worden verwerkt conform het privacy beleid van Mediahuis.
Door te registreren via jouw sociale media-account geef je ons toegang tot persoonsgegevens zoals profielgegevens en voorkeuren.
Vakman, bezieler, familieman: Berlaar-Heikant neemt afscheid van Jos Van Roosbroeck (84)
Zaterdag 22 november werd er in Berlaar-Heikant afscheid genomen van Jos Van Roosbroeck (84) in een tot de nok gevulde Sint-Rumolduskerk. De opkomst vertelde alles: in Berlaar-Heikant was Jos geen naam, maar een begrip. Vakman, ondernemer, organisator, bezieler van projecten die decennialang mee het gehucht hebben gevormd, maar bovenal een familieman.
Jos Van Roosbroeck werd geboren op 12 augustus 1941 in Berlaar-Heikant. Op 11 november overleed hij in het bijzijn van zijn naaste familie. Hoewel hij, zoals zovelen uit die generatie, richting landbouw leek te gaan, koos hij al op jonge leeftijd een ander pad. In 1963 startte hij als zelfstandig loodgieter. Twee jaar later trouwde hij met Denise Storms en bouwde hij in de Heidestraat zijn gezin en zijn levenswerk uit. Wat begon als een eenmanszaak, groeide uit tot het bekende loodgietersbedrijf Varosan.
Varosan
In 1992 gaven Jos en Denise de leiding door. “In 1992 hebben we dan een stap opzij gezet en droegen we de leiding van het bedrijf over aan onze kinderen Jef en Renata”, zei Jos daarover bij het vijftigjarig bestaan van Varosan in Gazet van Antwerpen. Het bedrijf was voor hem meer dan werk, het was een roeping en, zoals zijn familie het omschrijft, bijna een kind op zich. Zelfs nadat hij in 1992 de leiding overdroeg aan zijn kinderen, bleef hij aanwezig: hij wilde weten wat er speelde, wie wat deed, hoe de zaken vooruitgingen. Vandaag telt Varosan twaalf medewerkers, onder wie zijn kinderen en kleinzoon. In de drukste periode stonden er zelfs meer dan twintig mensen op de loonlijst.
Op het bidprentje namen Jef en Renata afscheid van hun vader. “We zullen uw dagelijkse aanwezigheid op het bedrijf ontzettend hard missen. We blijven dankbaar voor alles wat ons werd geleerd en voorgedaan. We houden uw voorbeeld in gedachten en zullen het levenswerk van u en ons ma zo goed mogelijk verderzetten. We zullen u nooit vergeten.”
Jaarbeurs
Tijdens de dienst sprak Jörgen Verherstraeten over Jos als vakman en verbinder. “Jos bracht vele jaren van zijn leven door tussen buizen, metalen koppelingen en stromend water”, zei hij. “Maar tegelijk werkte hij aan iets dat veel dieper ging: bracht hij oplossing waar verstopping was, herstel waar breuk was, stroming waar het leven was stilgevallen. Zo was Jos een mens naar Gods stroming.”
Die drang om dingen in beweging te zetten, zat ook buiten het werk in hem. Precies vijftig jaar geleden was hij de initiatiefnemer van de Heikantse Jaarbeurs, een evenement dat meer dan 25 jaar lang standhouders en bezoekers samenbracht. In de lokalen van de gemeenteschool kregen ondernemers uit het dorp een podium. De jaarbeurs verdween toen de interesse afnam, maar ze staat bij velen nog altijd symbool voor de ondernemingszin van de Heikantenaar.
Ook in het onderwijs liet Jos een blijvende erfenis na. Eind jaren 70 nam hij als lid van de ouderraad het initiatief voor sneeuwklassen in de gemeenteschool. Een verkennend weekend in Oostenrijk legde de basis. Generaties leerlingen uit Berlaar-Heikant en Berlaar-centrum trokken sindsdien naar de bergen, eerst jaarlijks, vandaag tweejaarlijks.
Zijn inzet werd erkend met onderscheidingen zoals het gouden ereteken van laureaat van de arbeid, de Gouden Palmen in de Kroonorde en het ereteken arbeid eerste klasse. Maar wie zaterdag in de kerk zat, hoorde vooral hoeveel hij als mens betekende. Thuis was Jos een steunpilaar. “Zestig jaar lang vormde hij met zijn vrouw Denise een hecht duo, in werk en in leven. Hij had een grote liefde voor zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, voor hen schoof hij alles aan de kant.”
Dat was ook merkbaar in de woorden van zijn kleindochter Stefanie. “Lieve paps, het lijkt allemaal zo onwerkelijk”, klonk het. “Weet dat ik elke dag nog aan je zal denken, alsof je naast mijn zijde staat. Ik zal Alexander blijven vertellen over onze herinneringen. Elke avond als er een sterretje aan de hemel staat, weten we dat jij er bent en over ons waakt.”
“Adieu, vaarwel, kom goed thuis”, die woorden vormden het slot van de dienst. De urne van Jos krijgt een plaats in zijn vertrouwde thuis.
