“Het is fantastisch te horen dat onze inzet zo geapprecieerd wordt”, glundert Maxim wanneer we hem treffen voor de deuren van WEBO. “In tijden waarin het zo makkelijk is om iets heel goedkoop te krijgen, vind ik het leuk dat mensen lokale ambacht en kwaliteit meer op prijs stellen. Dat dat, in combinatie met meer werkgelegenheid voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, nu beloond wordt, is geweldig.”
In 2022 richtte hij Frucare op. “Een klant van ons familiebedrijf Josa Delivery (een groenten- en fruitleverancier, red.) kwam met de vraag of wij ook gedroogde fruitschijfjes konden leveren. Ik antwoordde vol overtuiging ‘ja’ en ben dan beginnen zoeken, maar ik vond niets dat aan onze kwaliteitsnormen voldeed”, zegt hij. “Na corona ben ik thuis beginnen experimenteren en heb ik een webshop opgezet.”
Gelijke kansen
Maxim riep de hulp van zijn broer, die op het autismespectrum zit, in voor het maken van de fruitschijfjes. “En dat deed hij goed, tot de orders te groot werden. Tienduizend limoenen snijden was te veel voor ons twee”, vertelt Maxim. “Maar een droogtunnel aankopen en inboeten op kwaliteit zag ik niet zitten. Tijdens een opleiding kwam ik toevallig een vertegenwoordiger van een maatwerkbedrijf, en toen ging er een lampje branden.”
“Mijn broer werkt intussen in de conventionele arbeidsmarkt, maar hij is wel degene die mij geïnspireerd heeft. Een expert zei ooit dat hij nooit zou kunnen lezen of schrijven, maar ik dacht: ‘als ik hem één ding kan leren, kan ik hem alles leren’. Ik heb hem onder mijn vleugels genomen en manieren gezocht om zaken aan hem uit te leggen, en dat doe ik hier ook: alles zo gedetailleerd mogelijk uitleggen zodat iedereen aan de slag kan. Het is makkelijk om te spreken over gelijke kansen, het verwezenlijken is een ander verhaal. Als ik daar een klein beetje aan kan bijdragen, is mijn missie geslaagd.”
“Het is niet altijd simpel”, geeft Maxim toe. “Wanneer klanten een bestelling met deadline plaatsen, is dat lastig, want hier werkt iedereen op een ander tempo. Het is elke keer een uitdaging, maar het lukt wel elke keer. Alles verloopt vlotter dan ik me ooit had kunnen voorstellen, en het contact met de maatwerkers warmt elke dag opnieuw mijn hart. Het kost hen soms meer energie, maar ze staan hier elke dag met een glimlach en zetten zich 100 procent in, en dat voel je.”
Naast de traditionele schijfjes van sinaasappel, limoen en citroen experimenteert Maxim ook met andere soorten fruit, met wisselend succes. “Van een komkommer blijft bijvoorbeeld nog maar weinig over als je die droogt, maar ananas en drakenfruit behoren intussen tot ons assortiment”, lacht hij. “Daarmee zetten we in op het show-effect: een mini-ananas krijgt een soort stervorm wanneer die gedroogd is en een schijfje gedroogd drakenfruit kan je gintonic felroze doen kleuren. Ook met onze botanicals, zoals de blauwe kittelbloem, blijven we daarop inzetten.”
Vanuit zijn keuken groeide Frucare uit tot een bloeiend bedrijf. Niet alleen verkopen ze via hun webshop aan particulieren, ook hun professionele klantenbestand groeit aan een sneltempo. Horecazaken en enkele Delhaizes, maar ook de AFAS Dome en de Nederlandse groothandel Van Gelder, die 70 procent van de Nederlandse hotels tot hun klanten mag rekenen, halen hun fruitschijfjes in Sint-Katelijne-Waver. Zelfs buiten de Benelux scoort Frucare: “We leverden al in Ierland, Spanje, Italië en Zwitserland. Momenteel zijn we in gesprek met een Duitse groothandelaar en we hopen ook in Frankrijk voet aan wal te zetten.”
“Maar het lokale blijft toch speciaal”, vertelt Maxim. “Vanuit de lichtstoet hier in Sint-Katelijne-Waver komen ze vragen of we willen sponsoren, hier in de Delhaize hangt er bij onze schijfjes een bordje ‘lokaal’, …. Dat blijft bijzonder.”
Of hij nog advies heeft voor andere ondernemers? “Absoluut. De grootste groei is er bij ons niet gekomen door zaken die ik in het bedrijfsleven gedaan heb, maar door kleine aanpassingen in mijn mindset. Een probleem bestaat niet, een uitdaging wel, want die zijn veel makkelijker aan te pakken.”
“Ook zelfzorg is belangrijk. Ondernemers hebben vak de neiging om zichzelf te pushen en over hun limieten te gaan, en dat bekopen ze dan achteraf. Ik ook, maar quality time met de mensen om je heen, ontspannen, loslaten, …. Dat moet je ook kunnen. Vanaf ik dat meer toeliet, ging het op alle vlakken in mijn leven veel beter. De generatie ondernemers voor mij, ik zag dat bij mijn vader, kenden enkel ‘werken, werken, werken’ en ik wou dat helemaal anders doen. Zo weinig mogelijk in het bedrijf werken, uitzoomen en aan het bedrijf werken. Dat is de grootste gamechanger.”
