Dhulst’ is een echt familiebedrijf. “Mijn papa vertegenwoordigde de derde generatie. Het bedrijf maakte altijd deel uit van ons leven.” Toch begon Sophie haar carrière niet op de werf. “Mijn parcours wees in een andere richting, tot mijn vader vroeg: ‘Wie zet het bedrijf verder?’ Mijn zus woonde in New York, mijn broer in Zürich. Het was duidelijk: als iemand het zou doen, dan was ik het.” Ze zat toen al in de raad van bestuur. “Ik voelde me thuis in het bedrijf. Ik kende de medewerkers en hun families. En vooral: ik voelde verantwoordelijkheid.”
Als vierde generatie wilde Sophie haar eigen stempel drukken, door de mens centraal te zetten. Dhulst’ maakt daarbij bewuste keuzes. “We werken bijvoorbeeld binnen een straal van 25 kilometer rond onze kerktoren in Lier, zodat werk en privé in balans blijven. Wie duurzaam wil bouwen, moet eerst duurzaam omgaan met mensen.”
Het voorbije jaar investeerde Sophie niet alleen in het welzijn van haar team, maar ook in haar eigen ontwikkeling. “Ik merkte dat ik als ondernemer alleen verder kan groeien als ik ook als mens blijf evolueren. Dat vroeg om concrete keuzes: mijn levensstijl herbekijken en focussen op gezondheid. Want wie goed voor zichzelf zorgt, kan ook beter voor anderen zorgen.”
Als jonge vrouw startte Sophie wat onzeker in een uitgesproken mannenwereld, maar met een duidelijke missie. “Het is een sector die hiërarchisch, direct en vaak conflictgedreven is. De boutade luidde ooit: ‘Wie het best ruzie kan maken in de put, die wint’.” Vandaag gelooft ze in een andere aanpak. “Vrouwelijk leiderschap kan een hefboom zijn. Voor mij gaat dat niet over gender, maar over stijl en visie: luisteren, verbinden en samenwerken, in plaats van oordelen, polariseren en winnen.”
Haar nominatie voor ‘Strafste Onderneemster’ raakt haar dan ook diep. “Het bevestigt dat een andere manier van ondernemen niet alleen mogelijk is, maar ook gewaardeerd wordt.”
Stemmen op Sophie kan nog tot en met 3 maart: www.made-in.be/strafste-onderneemster.
