Salopet gaat sluiten Peter en Sabine Salina Stubbe en Peter Delodder zijn op zoek naar een overnemer voor Salopet. De zenuwaandoeningen van Peter wegen fysiek te zwaar door. © Dirk Vertommen

Zenuwziektes dwingen Peter en Salina om hun eethuisje over te laten

Peter Delodder (51) en Salina Stubbe (39) zoeken amper twee jaar na de opening met spijt in het hart een overnemer voor hun eethuisje Salopet op de Mechelse Botermarkt. Peter lijdt aan twee zenuwaandoeningen en zijn gezondheid gaat veel sneller achteruit dan verwacht.

Toen Peter en Salina uit Elewijt (Zemst) in november 2024 de deuren van Salopet openden, hadden ze heel andere toekomstplannen. Het koppel bouwde met veel enthousiasme aan een eigen horecazaak, maar nog geen twee jaar later moeten ze die droom noodgedwongen loslaten. Peter lijdt aan trigeminusneuralgie, een vorm van hevige aangezichtspijn, en dunnevezelneuropathie, een aandoening van de kleine zenuwvezels. Beide aandoeningen veroorzaken ernstige zenuwpijn.

“Door trigeminusneuralgie heb ik voortdurend pijn in mijn hoofd en gezicht. Vooral koude is verschrikkelijk. Met het weer van de afgelopen dagen snijdt de koude lucht gewoon in mijn gezicht”, vertelt Peter. Door zijn andere aandoening, small-fiberneuropathie, worden de kleine zenuwvezels in het lichaam aangetast. “Daardoor heb ik overal pijn, de klok rond. Er valt weinig tegen te beginnen.”

Stoppen met werken

De diagnose kwam hard aan, maar vooral de snelheid waarmee zijn gezondheid achteruitgaat, heeft het koppel verrast. “Toen we aan Salopet begonnen, had ik wel wat pijnklachten, maar die kwamen en gingen. Anders waren we hier nooit aan begonnen. We dachten dat de ziekte zich over vele jaren zou ontwikkelen. Nu gaat het allemaal veel sneller dan verwacht”, vertelt de ondernemer.

“De ziekte verkort mijn levensverwachting niet, maar ze tast mijn levenskwaliteit wel enorm aan”

Peter Delodder

Peter wordt opgevolgd door een neurochirurg en is ook in behandeling bij de pijnkliniek. Het advies dat hij kreeg, laat weinig ruimte voor twijfel: stoppen met werken en zijn lichaam voldoende rust gunnen. “Als ik nog iets van levenskwaliteit wil behouden, moet ik het rustiger aan doen. Dat verdict is stevig binnengekomen. De ziekte verkort mijn levensverwachting niet, maar ze tast mijn levenskwaliteit wel enorm aan”, legt hij uit.

Ondanks alles probeert de prille vijftiger positief te blijven. “Het is wat het is, maar leuk is natuurlijk anders”, zegt Peter. Zijn dagen staan inmiddels grotendeels in het teken van werken en rusten. “Werken en liggen, daar komt het tegenwoordig op neer. Ons sociale leven is zo goed als verdwenen. Mensen kunnen nog bij ons langskomen, maar zelf ergens naartoe gaan, doe ik eigenlijk niet meer. De pijn overheerst mijn leven.”

Peter aan het werk in zijn keuken. Een vorm van hevige aangezichtszenuwpijn en dunnevezelneuropathie bezorgen hem veel last. © Dirk Vertommen

Voor Salina is het bijzonder moeilijk om haar partner zo te zien lijden. Binnenkort zijn ze 23 jaar samen. “Peter ligt zelfs in zijn slaap te jammeren van de pijn. Als je naast iemand ligt die voortdurend zucht en kreunt, doet dat iets met je. Hij beseft zelf niet altijd hoeveel pijn hij uitstraalt, maar ik hoor en zie dat allemaal. Het doet mij meer pijn om hem zo te zien dan deze keuze te moeten maken,” vertelt ze.

Het koppel heeft verschillende mogelijkheden overwogen om Salopet toch voort te zetten. Zo speelde het idee om iemand anders in de keuken te laten werken. Uiteindelijk bleek geen enkele oplossing haalbaar. “We werken al tien jaar elke dag samen. Het zou heel vreemd zijn om dat plots met iemand anders te doen, terwijl Peter alleen thuiszit”, zegt Salina.

“We werken al tien jaar elke dag samen. Het zou heel vreemd zijn om dat plots met iemand anders te doen”

Salina Stubbe

“Bovendien is hij helemaal niet de persoon om hele dagen alleen thuis te zitten. En ik moet intussen thuis ook steeds meer overnemen. Als ik daarnaast nog een horecazaak moet runnen, wordt het gewoon te veel. Ik ben ook maar een mens”, geeft ze aan. Zelf zag Salina deze moeilijke beslissing al langer aankomen. “We zijn allebei mensen die bij problemen meteen naar oplossingen zoeken, maar op een bepaald moment moet je ook eerlijk zijn tegenover jezelf.”

Salopet op de Botermarkt bestaat nog maar een tweetal jaar. © Dirk Vertommen

Salina merkt dagelijks hoe zwaar het uitbaten van de zaak fysiek voor Peter begint te wegen. “Dan vraag je jezelf wel af tegen welke prijs je blijft doorgaan. Uiteindelijk is de keuze voor de gezondheid van je partner snel gemaakt”, zegt ze. Toch doet het afscheid pijn. “We hebben hier echt ons hart en ziel in gestoken en zijn nog altijd trots op wat we hebben opgebouwd. We hadden gehoopt dat we dit veel langer samen zouden doen.”

Intussen zijn ze op zoek naar een overnemer, maar klanten merken daar nauwelijks iets van. “We hebben zelfs nog onze nieuwe winterkaart gelanceerd. Het is niet omdat we een overnemer zoeken dat we de boel laten slabakken. We willen ook dat een mogelijke overnemer het potentieel van Salopet ziet”, legt Salina uit. Toch hopen ze stilletjes dat ze snel zicht hebben op een nieuwe toekomst. “Het is een moeilijke beslissing, maar als je ziet wat de ziekte met Peter doet, weet je dat zijn gezondheid op de eerste plaats moet komen”, vertelt Salina.