Tegenwoordig kan je overal in Vlaanderen Julientjes bestellen, maar er was een tijd dat je het speciale pak frieten enkel kon bestellen in frituur De Gouden Saté in Gent. Het is daar dat de bekende frituursnack werd uitgevonden.
Veel mensen denken dat Julien Taghon daarvoor verantwoordelijk is, en dat hij de frituur heeft opgestart. Maar eigenlijk was het zijn dochter Caroline. Zij startte in de jaren 80 De Gouden Saté op, niet haar vader. Schoonzoon Peter Van den Heede vond het Julientje uit, samen met een klant.
Caroline was nog maar zestien toen ze in een frituur begon te werken. Op haar achttiende nam ze er zelf een over. Later doopten studenten de frituur om tot De Gouden Saté, omdat ze de satés zodanig lekker vonden. “Ze zijn de naam zelfs komen inhuldigen met een fanfare”, zegt ze met een brede lach.
Uithangbord
Toen ze twee jaar bezig was, kwam haar vader zonder werk te zitten. Caroline stelde voor dat hij bij haar kwam werken en de rest is geschiedenis. Julien was enorm graag gezien onder de studenten.
“Hij ging geregeld pintjes drinken met hen”, zegt Peter, die achttien jaar in De Gouden Saté werkte, lachend. “Mijn schoonvader was het uithangbord van de frituur en Caroline vond dat prima. Zij bleef graag op de achtergrond.”
Opdringerige klanten
Drie jaar na het overlijden van Julien lieten Caroline en Peter de frituur over. De nachtelijke uren waren te zwaar geworden. In Mariakerke begonnen ze een nieuwe frituur met lichtere openingsuren, ’t Satéke.
Daar introduceerden ze een nieuwe frituursnack: ’t Pascalleke. Dat is een bakje frieten met mayonaise, curryketchup, een Belcrunch (een krokante boulet) in stukjes, satékruiden en gefrituurde ajuintjes.
Maar de Julientjes bleven de bestseller. Caroline en Peter bakken ze nog tot en met zondag 29 september. Daarna stoppen ze met ‘t Satéke. “De frituur draait goed, maar er is veel veranderd”, zegt Peter. Hij verwijst naar de sterk gestegen prijzen en klanten die sinds de pandemie opdringeriger zijn geworden.
“Het moet allemaal rap gaan voor hen, er is geen tijd meer voor een babbeltje. Ze bellen bijvoorbeeld voor een bestelling, maar begrijpen niet dat ze toch even moeten wachten omdat er nog tien man voor hen is. Het gaat gelukkig om een klein percentage van de klanten, maar dat weegt toch door.”
Snackleverancier
Na al die jaren in het weekend werken, willen Caroline en Peter nog wat genieten van het leven. “Mijn ouders zijn tachtigers die wat meer zorg nodig hebben. Ik wil er ook voor hen zijn”, zegt Peter.
Vanaf oktober gaat hij aan de slag bij zijn vaste snackleverancier. Die vraagt hem al jaren om er te komen werken. Caroline zegt de frituurwereld voorgoed vaarwel, na 44 jaar.
“Ze heeft het er moeilijk mee”, zegt Peter. “Met sommige klanten hebben we echt een heel goeie band. We zien die elke week, we hebben daar fijne babbels mee. Hen gaan we echt missen, en ik denk eerlijk gezegd zij ons ook. En onze Julientjes nog meer.”
