Sinds begin dit jaar is het e-facturatieplatform Peppol verplicht in ons land. Meer dan een miljoen bedrijven registreerden zich al op het netwerk voor elektronische facturatie. Alleen al in januari werden er in ons land 25 miljoen elektronische facturen verstuurd.
“Met die hervorming positioneert België zich als voortrekker binnen de Europese Unie”, klonk het eind vorige week bij ondernemersorganisatie VBO. “De massale toepassing bevestigt de digitale maturiteit van onze bedrijven en hun wil om aan efficiëntie te winnen.”
“Maar achter die triomfkreet schuilt een minder fraaie realiteit. Die van een kleine zelfstandige die meer betaalt, meer administratief werk heeft en zich nóg meer gecontroleerd voelt door de fiscus. Frustratie troef”, zegt Cedric Tack, woordvoerder van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen. Eerder trokken ook al de boekhouders aan de alarmbel omdat Peppol te vaak spaak liep.
Kosten gestegen
De cijfers van het NSZ, dat de mening vroeg van een 700-tal zelfstandige ondernemers, spreken boekdelen. Zowat de helft van de respondenten geeft aan dat hun kosten zijn gestegen: in Vlaanderen gaat het om 45,4 procent, in Wallonië 50,5 procent. Velen moeten niet alleen nieuwe software aankopen, sommigen moeten ook een extra bedrag ophoesten voor de digitale koppeling op het platform van hun boekhouder.
Zelfs wie amper facturen uitschrijft, moet mee. “Bijna 98 procent van mijn klanten zijn particulieren en hebben dus geen factuur nodig”, zegt Elke Van De Cappelle van Lingerie Ultime in Sint-Kruis-Brugge. “En toch moest ik in Peppol investeren, want al mijn leveranciers mogen alleen nog elektronische facturen sturen. Zelf kost het mij dus alleen maar geld en tijd.”
De Brugse is niet de enige die klaagt over het extra werk. “In Vlaanderen zegt één op de drie ondervraagden dat Peppol meer tijd vergt”, zegt Cedric Tack. “En de vele technische foutmeldingen en softwareproblemen zitten daar ook voor veel tussen.” De leveranciers mogen die dan afdoen als “kinderziekten”, de frustratie is er niet minder om. “Meer dan de helft van de ondernemers geeft aan dat de start stroef of zelfs slecht verloopt.”
“Je moet al bijna een ICT’er zijn om ermee te kunnen werken”, zegt Peter De Vos van ILS3 uit Erpe-Mere, gespecialiseerd in industriële smeertechnieken. “Ik kan nog begrijpen dat de overheid zoiets oplegt aan grote bedrijven, die IT’ers of boekhouders in dienst hebben. Maar zeg mij eens: wat is de toegevoegde waarde voor mij? Ik zie ze niet. Wat ik wel zie: facturen maken voor Belgische klanten duurt langer, en voor mijn buitenlandse klanten moet ik nog mijn oude systeem gebruiken. Ik heb het echt gehad.”
“Noodzakelijk kwaad”
Nog opmerkelijk: één op de vijf zelfstandigen geeft aan dat ze het visuele overzicht kwijt zijn dat ze bij PDF-facturen wel hadden. Een van hen is David Nauwelaers van paintball- en lasershootingbedrijf The Gathering. “Ik ben in april, op aanraden van mijn boekhouder, overgestapt op e-facturatie.”
“Na enkele maanden begon ik te merken dat facturen opvallend vaker dan vroeger onbetaald bleven. Dan stuurde ik maar een betalingsherinnering via het systeem. Tot bleek dat de klanten in kwestie niks ontvangen hadden. Of dat ze niet gekeken hadden, ‘want het is toch maar verplicht vanaf 1 januari 2026’. Op een bepaald moment stond er voor 16.000 euro aan achterstallige facturen open.”
Kortom, de kleine zelfstandigen zijn niet echt te spreken over e-facturatie. “46 procent van de kleine zelfstandigen ziet Peppol als een duur noodzakelijk kwaad en nog eens 31 procent ziet het als een extra controle-instrument van de fiscus”, zegt Cedric Tack van het NSZ. “Dit zou tot nadenken moeten stemmen. De overheid verkoopt e-facturatie als vooruitgang en spreekt van efficiëntiewinsten, maar de ondernemer voelt zich toch vooral een onbetaalde databeheerder voor de belastingdienst.”
