“We zijn getrouwd in 1962 en al snel deelden we dezelfde droom om samen een café te runnen. Liefst zo’n volkscafé waar iedereen iedereen kent”, vertelt Gilberte. “Lang moesten we niet wachten want in 1966 was het zover aan het station van Herne. Enkele jaren later kregen we de kans om het toenmalige Hotel Mersch naast het vroegere gemeentehuis van Vollezele over te nemen. Op 1 juli 1970 verhuisden we met onze drie kinderen naar Vollezele. En we hebben het ons nooit beklaagd. Het grote gebouw bood veel mogelijkheden. Elke dag viel er hier wel iets te beleven.”
Gilberte en André maakten van het hotel het volkscafé Drie Koningen, in Vollezele beter gekend als ‘Bij Frisch’. In de grote zaal naast het café kwamen verenigingen samen en vierden families feest of rouwden om een overledene. Kortom, het sociale leven in Vollezele speelde zich voor een groot stuk af onder de ogen van Gilberte en André.
Winkel
“Omdat André elektrieker was, hebben we vrij snel beslist omook een elektrozaak te openen. Ik stond naast het café ook in de winkel wanneer iemand iets nodig had van huishoudtoestellen. En André kon zaken die stuk gingen repareren”, vertelt Gilberte. “Ik heb de winkel verder uitgebreid met wat decoratie en schoolgerief want daar was ook nood aan. Voor een ‘postuurke’ kon men hier altijd terecht. En het was gemakkelijk: wie binnenkwam en de rechterdeur nam, kwam in de winkel terecht. Wie rechtdoor ging, kwam in het café uit.”
“”Vroeger had je wel meer van die combizaken die een café met iets anders combineerden. Vandaag is dat helemaal passé. Het is dan ook niet onverwacht dat we enkele maanden geleden hebben beslist om met de winkel te stoppen”, zeggen Gilberte en André. “We worden er niet jonger op en steeds minder mensen vinden nog de weg naar een echte winkel. En wie koopt er vandaag nog schriften? De uitverkoop hebben we stilletjes in gang gezet. We zien wel tot wanneer.”
Café blijft open
Toch blijft één deur zeker open. “De winkel sluiten, tot daar toe. Maar wat moeten we doen als we ook het café sluiten? Een hele dag in onze zetel zitten? Dat zal niet gebeuren”, zegt Gilberte. “Het café houden we gewoon nog verder open.”
Wie haar bezig ziet, begrijpt het meteen. Nog steeds rekent Gilberte rekeningen en kortingen voor haar klanten uit met pen en papier. Haar glimlach achter de toog is nog even breed als zestig jaar geleden. Zowat alle klanten kent ze bij naam en dat geeft net de ziel aan de Drie Koningen. “Horen, zien en geen slechte tong: dat is hier onze regel”, zeggen Gilberte en André.
Om hun zestigste verjaardag achter de toog van de Drie Koningen te vieren, organiseerde de familie een feestje en kwam ook het gemeentebestuur langs met een bloemetje.
