In het historische naslagwerk ‘De Ridders van de West-Vlaamse tafel’ wordt de rol van Alec Gevaert duidelijk aangetoond. Gevaert kwam door huwelijk met een dochter van de roemrijke Ieperse familie Steverlynck (Annick Steverlynck) in een nieuw verhaal terecht. De familie Gevaert had zelf een textielverleden als eigenaar van het bedrijf Gevaco.
Alec Gevaert werd binnen de familie opgedragen om zich mee te ontfermen over de NV Steverlynck Gebroeders, die op een bepaald ogenblik zes bedrijven telde en 500 medewerkers op de payrol had staan. Gebrek aan innovatie en moordende concurrentie zorgden ervoor dat die tak ten onder ging.
Alec Gevaert werd in zijn glorietijd hoog geacht en alom gerespecteerd. In de eerste helft van de jaren negentig schopte hij het nog tot voorzitter van de toenmalige Belgische textielfederatie Febeltex én tot voorzitter van de federatie van Europese textielbedrijven (Euratex). Het zegt veel over het belang van en het respect voor Alec Gevaert in het textielmilieu van toen.
(KC)
