150 paarden waren in Doha (Qatar) voor een jumping, maar vlakbij is een Amerikaanse legerbasis die wordt bestookt door Iran. “We hebben constant filmpjes gekregen”, vertelde Hamerlinck aan VRT. “Het vliegt boven uw hoofd. Het schiet kapot in de lucht. ‘Vuurspronkels’ everywhere. Het moeilijkste waren de constante sirenes. Je vindt geen moment van rust meer.”
Ook de wedstrijdorganisatie vond het te gevaarlijk. De paarden moesten binnen de 24 uur vertrekken. Dan begon het voor Lieselot en haar team. Zij organiseerden twee vluchten waarop telkens 75 paarden konden. De opluchting bij aankomst op de luchthaven van Luik was dan ook bijzonder groot. De paarden gingen van daaruit naar hun eigenaar. En opvallend: de repatriëring verliep vlotter dan bij de gestrande Belgen, dankzij de wedstrijdorganisatie.
“Dat is ons voordeel, zij hebben daar lokaal heel veel zeggenschap”, aldus nog de CEO. “Wij konden heel snel ageren, omdat het daar lokaal verankerd is. Zij hebben er lokaal alle belang bij dat die topsportpaarden veilig thuis geraken en dat heeft ons echt geholpen in dit proces.”
