Jo Versavel staat al een leven lang bekend als een serial entrepreneur van het beste soort en een visionair. Managen van bedrijven was dan weer minder aan hem besteed, maar geen erg. Hij liet zich dan ook graag omringen met goede mensen die het door Versavel uitgestippelde pad perfect wisten te plaveien.
Tijdens de cérémonie protocolaire namen verschillende ondernemers het woord om te getuigen over het impact die Versavel gehad heeft op het regionaal ondernemerschap. Onder hen Jo Libeer, Dominiek Callerwier, Dirk Ghekiere, Stephan Adriaenssens en Pieter Claerhout.
De laureaat werd afgeschilderd als een man die durf en visie wist te koppelen aan bescheidenheid en een win-win voor alle rechtstreeks betrokken partijen.
Doe wel en zie niet om
Wie risico neemt – inherent aan elk ondernemerschap – kan ook al eens onderuit gaan. Jo Versavel maakte het mee met het nochtans veelbelovende technologiebedrijf Devlonics dat, achteraf bekeken, misschien wel zijn tijd te ver vooruit was.
In 1992 stond de ziener-ingenieur na zijn val terug op en zette Traficon op de kaart, en bedrijf dat via digitale weg verkeersstromen in grootsteden in kaart bracht. Het bedrijf groeide uitermate snel en wist een Amerikaanse investeerder aan te trekken. Opnieuw kwam de onvermoiebare entrepreneur in Versavel naar boven en kwam hij aandraven met Araani (brand detectie en preventie in industriële omgevingen) en nog andere bedrijven die hij aanpookte en aanvuurde.
Maar Versavel dacht ook altijd verder dan zijn eigen gewingewesten. Zo stond hij destijds mee aan de wieg van de Stichting Interieur en promootte hij altijd en overal het adagio ‘reizen om te leren‘, om ook de daad bij het woord te voegen.
Dirk Vyncke, net als de gefêteerde ook al een hyperondernemer, kreeg het slotwoord en kwam met een gedicht van Paul Van Vliet ’ter ere van’ bijzonder origineel voor de dag:
“Ik drink op de mensen die bergen verzetten, die doorgaan met hun kop in de wind.
Ik drink op de mensen die risico’s nemen en die blijven geloven met het geloof van een kind.
Ik drink op de mensen die blijven vertrouwen en die vooraf niet vragen voor hoeveel en waarom.
Ik drink op de mensen die door blijven douwen van doe het maar wel en kijk maar niet om.“
(Karel Cambien)
