De intentie van de regering is logisch, zo stelt Demeyere: meer controle over onze energievoorziening is noodzakelijk in een land dat nog steeds het grootste deel van zijn energie importeert. “Maar tegelijk gebeurt er iets opvallends in het debat”, aldus de Kortrijkse ondernemer en energiespcialist. “We focussen vandaag op kerncentrales — terwijl dat in de praktijk slechts een deel van het systeem is. Of nog scherper: we discussiëren over de 10%, terwijl de echte uitdaging in de andere 90% zit.”
“Belangrijk is dat het hier niet over zonne-energie alleen gaat”, gaat Demeyere verder. “Zonnepanelen zijn slechts één onderdeel van het geheel. De echte meerwaarde zit in hoe productie, opslag en verbruik met elkaar verbonden worden en slim worden aangestuurd. Pas wanneer die elementen samen functioneren als één systeem, ontstaat er schaal, stabiliteit en impact. Die 90% bestaat uit hoe energie lokaal wordt opgewekt, opgeslagen en gebruikt en dat kan via zonnepanelen, batterijen en slimme sturing. En net daar ligt vandaag de grootste hefboom.”
Nood aan andere visie
De technologie bestaat volgens Demeyere al jaren. Wat ontbreekt, is de manier waarop we ze als één systeem organiseren. “Vandaag tonen bestaande modellen al dat dit werkt”, zegt Demeyere nog. “Dat betekent dat een deel van de oplossing niet ligt in méér productie, maar in betere organisatie van wat er al is. En dat verandert de vraag fundamenteel. De vraag is dan niet hoeveel energie we nodig hebben. De vraag is wel hoe we die energietoevoer organiseren? De overname van kerncentrales kan daarin een rol spelen. Maar zonder een strategie voor die andere 90%, blijft het een gedeeltelijk antwoord.”
Slotsom volgens Luc Demeyere en Sparki: de energietransitie zal dus niet alleen beslist worden in Doel of Tihange. Ze wordt gebouwd in de combinatie van centrale én decentrale energie, en vooral in hoe we die met elkaar verbinden. “Dat is waar volgens ons de volgende fase van het debat ligt”, besluit Demeyere.
foto: Luc Demeyere (l) (Sparki)
