Vlaams minister voor Mobiliteit en Openbare werken, Havens en Sport Annick De Ridder heeft tijdens een werkbezoek aan Roeselare haar engagement voor de opwaardering van het kanaal Roeselare-Leie bevestigd. De minister voorziet voor de jaren 2025-2027 een investeringsbedrag van 35 miljoen euro.
Daarmee is de uitvoering van het projectplan van 375 miljoen euro met een doorlooptijd tot 2042 opgestart. Maar zoals bekend is papier ook gewilig.
Aanzienlijk potentieel
Het kanaal Roeselare-Leie heeft nog een aanzienlijk groeipotentieel. Maar om het kanaal als hefboom voor de regionale en Vlaamse economie ten volle te benutten, moet een versnelling hoger worden geschakeld. Daarom werd in het meerjarig geïntegreerd investeringsprogramma (GIP) budget voorzien om het projectplan voor de opwaardering van het kanaal in een stroomversnelling te brengen.
Met de bouw van een extra sluis in Ooigem en de vernieuwing van de Kop van de Vaart in Roeselare zijn de eerste prioritaire dossiers aangevat. De sluis moet de beschikbaarheid van het kanaal garanderen. De overslaginfrastructuur aan de Roeselaarse havenkom vertegenwoordigt een kwart van de trafiek op het kanaal. Het projectplan voorziet om de bedrijven daar bereikbaar te maken voor volgeladen schepen tot 3000 ton.
Groot draagvlak
“Ik stel vast dat er in de regio een groot maatschappelijk draagvlak heerst voor de investeringen in de noodzakelijke opwaardering van het kanaal”, zei Vlaams minister Annick De Ridder. “De opportuniteit die het Seine Schelde-programma biedt, moeten we gebruiken om de bedrijvigheid langs het kanaal te verankeren en de modal shift optimaal te realiseren. Het kanaal behoort tot de meest intensief gebruikte onderdelen van het Vlaamse waterwegennet met per kilometer jaarlijks ongeveer 220.000 ton goederenoverslag. Hiermee worden jaarlijks meer dan 270.000 vrachtwagenritten vermeden. Met de opwaardering tot een volwaardig kanaal voor schepen geladen tot 3.000 ton of met 3 lagen containers, is er nog groei mogelijk voor de industriële en logistieke cluster met een vijftigtal, Europees vaak toonaangevende watergebonden bedrijven. Samen vertegenwoordigen zij meer dan 5.500 voltijdse jobs en een toegevoegde waarde van 450 miljoen euro.”
Opwaardering verankerd
“We zijn tevreden dat de opwaardering verder verankerd wordt in de Vlaamse investeringslogica en dat het kanaal vandaag ook op Vlaams niveau wordt erkend”, zei de Roeselaars burgemeester Kris Declercq namens DVV Midwest en de vijf kanaalgemeenten.
Namens de bedrijfswereld zei Michel Soubry van het gelijknamige voedingsbedrijf dat een optimale werking van het kanaal Roeselare-Leie ‘alle verhoudingen in acht genomen‘ even belangrijk is als de Schelde voor Antwerpen. Als er van de Vlaamse regering een engagement wordt aangegaan, dan hebben Voka, de streekburgemeesters, de provincie en de onvolprezen Roeselaarse ondernemer Patrick Maselis daar een bijzonder grote verdienste in.
Grote angel
Toch zit er een grote angel in het dossier. Met de juiste infrastructuur kan het kanaal Roeselare-Leie mede dankzij het Europese netwerk Seine Schelde uitgroeien van zo’n 4 miljoen ton vandaag naar mogelijks 8 miljoen ton. Dat is de theorie en net daar wringt een steen in het schoentje.
Begin april van dit jaar luidden 2 experts in de materie de noodklok omdat de missing link tussen de twee West-Vlaamse kanalen (Roeselare-Leie en Kortrijk-Bossuit ofte Leie-Schelde) al ruim 30 jaar in het vooruitzicht wordt gesteld, maar nog steeds niet gerealiseerd is. “Het is niet vijf voor twaalf maar één voor twaalf als we de Europese boot (lees de verbinding met zowel Noord-Europese als Zuid-Europese binnenwateren ofte het Seine Schelde netwerk) niet willen missen.
Op onze vraag waarom net die cruciale missing link niet opgenomen wordt in de plannen, bleef de minister het antwoord volledig schuldig. Alsof ze het in Keulen hoorde donderen. Haar inderhaast bijgeroepen adviseur wist wél te melden dat er tot het einde van deze legislatuur van de Vlaamse regering geen enkel plan bestaat om die nochtans essentiële missing link ter hoogte van Kortrijk te realiseren. “Budgettaire beperkingen nopen ons daartoe en dus moeten er keuzes gemaakt worden”, voegde de minister er inderhaast nog aan toe.
Geen opvulling van de missing link dus onder deze Vlaamse regering. Net dat gemis aan visie en inzicht over urgentie doet experts en kenners van het dossier beweren dat de Vlaamse regering en betrokken minister Annick De Ridder het grote verhaal – dat zo cruciaal is voor de bedrijfswereld en voor de toekomst van onze welvaart – gewoon missen. Ter overweging: misschien moet er vanuit West-Vlaanderen maar eens een verhelderende tekening opgestuurd worden naar het Martelaarsplein in Brussel? Om de blindheid weg te werken.
