saskia – 2

Out of Office met Saskia Soete De Boosere (Kortrijk Xpo): “Geef mij maar wandelen.”

KORTRIJK - Tijdens de vakantieperiode zijn ook ondernemers ‘Out Of Office’. Tijd dan om het eens niet over het ondernemerschap te hebben. Saskia Soete De Boosere, dit voorjaar verkozen tot dé West-Vlaamse onderneemester van het jaar, zoekt haar vakantievertier in de natuur.  

Hoe omschrijven we u het best in onze introductie? Stel jezelf even voor?

Mijn naam is Saskia Soete-De Boosere en professioneel ben ik wat ze noemen een ‘one company person”. Na mijn studies in 1989 ben ik direct gestart in het toenmalige Hallen Kortrijk als junior projectleider en gedurende 36 jaar ben ik via diverse functies  geëvolueerd tot CEO van het huidige Xpo Group. In deze laatste functie maak ik dit jaar nét het 20ste jaar vol: het was en is een zeer mooie én boeiende periode van groei en sterke internationalisatie van ons bedrijf geworden. Over beurzen en evenementen kan ik u dus zonder enig probleem wel een uurtje onderhouden.

Hoe (waar, met wie, op welke manier) kom jij helemaal tot rust?

Zoals wellicht  bij velen het geval is kom ik het best tot rust in de natuur. En bij voorkeur al wandelend. Om tot rust te komen moet ik namelijk toch iets te doen hebben:  ‘platte rust’ creëert bij mij voornamelijk ‘onrust’. Wandelen is dan een goede bezigheid: het is een low-intensity activiteit die je erg lang kan volhouden. Dat matcht goed met mijn fysieke conditie die geen zware sportexploten aankan, maar wel de taaiheid heeft om op het gemak 30 of 35 km af te malen. Zalig om échte fysieke moeheid te ervaren na zo’n lange wandeldag.

Omschrijf eens uw favoriete zomerdag: hoe start die en hoe eindigt die?

Mijn favoriete zomerdag speelt zich bij voorkeur af op een GR-traject of een pelgrimsroute: wandelend mét een rugzak waarin alle benodigdheden steken voor een tocht van een aantal weken. Deze zomeractiviteit vormt enigszins de tegenstelling én meteen ook de compensatie van  de professionele activiteiten gedurende het jaar: er moeten die dag namelijk géén beslissingen genomen worden, énkel wandelen van punt A naar punt B is de opdracht. Verder ben ik een hele dag ook voor niets of niemand verantwoordelijk, want meestal ben ik alleen op stap. En indien het gevoel die dag is om even met niemand te connecteren, dan kan het best gebeuren dat er een hele dag geen enkele conversatie wordt gevoerd. Het klinkt wellicht nogal asociaal, maar nogmaals, het is vooral het compenseren door de antipode te gaan opzoeken en dus te herbronnen van de drukke activiteiten gedurende het jaar.  Wandelen staat voor mij synoniem voor een simpel en eenvoudig leven waar heel veel voldoening en mentale kracht uit te halen valt. Een soort van reculer pour mieux sauter?

Wat is de mooiste reis die je ooit gemaakt hebt en van welke bestemming droom je nog?

De mooiste herinneringen behoud ik toch aan de reis naar IJsland. De natuur is er zodanig indrukwekkend en overweldigend mooi dat een gevoel van nederigheid je onvermijdelijk overvalt. Met bewondering voor de extreem gevarieerde landschappen: prachtige meren en watervallen, glooiende groene vlaktes, ijsbergen, gletsjers, heetwaterbronnen, vulkanen, ..  Maar bewondering evenzeer voor de erg bijzondere leefwijze en veerkracht van de IJslanders die in de winterperiode met amper drie uur licht dienen te functioneren, terwijl de zomerperiode er één is van quasi non-stop licht en volle activiteit waardoor het belangrijkste deel van hun professionele en sociale leven zich  in de zomer afspeelt. In de winter daarentegen valt bijna alles stil en gaat men in een soort van ‘activiteiten-winterslaap’ als overlevingsmodus. Deze zéér pittige leefomstandigheden zorgen voor een unieke no-nonsense mentaliteit bij de inwoners aldaar, ze blijven onder quasi alle omstandigheden olympisch kalm. Ik hou daar wel van.

Wat staat op de vakantieplanning voor 2026? 

Op de planning voor volgend jaar staat een totaal àndere bestemming: Japan. Ook daar treffen we straks wellicht een overweldigende natuur, maar ik zie ook erg uit naar de unieke cultuur en de grote tegenstellingen tussen de rijke geschiedenis en tradities enerzijds en de vooruitstrevende, technologische maatschappij anderzijds. Ik ben al volop aan het inlezen (de helft van het reisplezier!) en de reis kondigt zich erg veelbelovend aan.

Hoe wordt uw afwezigheid in het bedrijf opgevangen tijdens vakantieperiodes? Neem je de telefoon nog op en voor wie?

We zijn met Xpo Group zoals vele bedrijven ondertussen  geëvolueerd naar een vrij te kiezen vakantieperiode.  Een beetje noodgedwongen eigenlijk om competitief te blijven in de actuele war for talent: voor de jonge generatie medewerkers is een eigen vakantieperiode kunnen kiezen buiten de dure zomerperiode zo’n beetje een beslissend criterium geworden in hun keuze voor een bedrijf.  Niet het meest efficiënte systeem evenwel als je het mij vraagt: het creëert op het niveau van het bedrijf een soort van zéér lang gerekte periode van afwezigheden die de flows niet altijd ten goede komen. Wanneer ik er niet ben is er steeds een directeur van één van de business-units  die verantwoordelijkheid kan nemen.  Maar ik neem dus effectief mijn telefoon op omdat er altijd wel iemand aan het werk is dit nieuwe systeem, desnoods voor een korte doorverwijzing.  Daarnaast kunnen ook mijn kinderen mij uiteraard àltijd bellen, maar dat spreekt voor zich.

Wat is uw ultieme boek-, podcast- of kijktip deze zomer voor ondernemers die willen bijleren én ontspannen?

We organiseren sedert enkele tientallen jaren al beurzen in Nederland. Eén van de grootste verwonderingen blijft evenwel nog steeds het gegeven dat – omdat we ‘ongeveer’ dezelfde taal spreken-  je mag veronderstellen dat ook de cultuur, manier van zakendoen, communiceren, hetzelfde zal zijn. Niets is echter minder waard: Nederlanders zijn wel degelijk de meest zuidelijke van de Calvinisten en wij Vlamingen de meest noordelijke van de Latinisten. Lees: érg verschillend van elkaar.  Omdat we na een aantal jaren joint-venture met een Nederlandse beursorganisator dit bedrijf nu hebben overgenomen, wil ik mij nog even extra verdiepen in onze cultuurverschillen. Op Boektopia kocht ik het boek NOU EN van Patrick Van Gompel: waarom de Nederlanders zo Nederlands zijn.  Ideaal luchtige vakantielectuur, maar toch met het vooruitzicht enkele nuttige inzichten te verwerven.

Zomer is ook reflectie: wat heb jij de afgelopen 12 maanden geleerd over jezelf als ondernemer?

In onze organisatie pak ik vaak uit met deze stelling: als de zee plat is en de zon schijnt kunnen velen een schip besturen óf kan het schip vanzelf koers houden.  Het is als de zee woelig wordt dat je met sturing het verschil kunt maken. Vorig boekjaar hebben wij met Xpo Group een absoluut recordjaar neergezet. Het zou àl te makkelijk zijn om daarvoor pluimen op eigen hoed te steken. Ongetwijfeld komen er mindere periodes aan en nét in die uitdagende momenten wil ik graag het verschil kunnen maken: als ondernemer zie ik het als mijn taak om voorzichtiger zijn als iedereen enthousiast is en voluit optimistisch te zijn wanneer er algemeen schrik heerst. Een beetje averechts zijn: zou het erg zijn als ik dat net leuk vind 😊?

(KC)