Collignon was een tevreden man: op één enkele uitzondering na – een Frans bedrijf – tekenden omzeggens alle toeleveranciers (ruim 50) van het vroegere Addax present. Een bewijs dat ze geloven in het nieuwe verhaal en in het potentieel van Addax 2.0. De meeste bedrijven waren afkomstig uit West-Vlaanderen of uit de rest van Vlaanderen, maar ook een handvol Turkse, Spaanse en Italiaanse bedrijven tekenden present als aandachtige toehoorders.
Collignon heeft overzees in de VS al een mooi parcours afgelegd met zijn eigen e-mobiliteitsbedrijf Trova. Die kennis en ervaring doet hem geloven dat er – mits een nieuw verhaal te schrijven – in de VS alsnog een markt is voor de bestelwagens van Addax die ideaal zijn om de last mile af te leggen. Collignon weet dat de markt voor dergelijke e-voertuigen in de VS goed is voor liefst 70.000 stuks. Een deel van dat potentieel inpikken is dus de droom.
Het is de bedoeling dat de e-bestelwagens in de staat Virginia worden aangemaakt. Eén van de hoogste vertegenwoordigers van de Amerikaanse staat was helemaal vanuit Virginia naar de Haan afgereisd om het ‘plan Collignon’ te helpen steunen met woord en daad. Ook de Vlaamse handelsattaché van Flanders Investment & Trade (FIT) in de VS, kwam langs op de voorlichtingsvergadering in Hotel Belle Vue. Agoria stuurde ook zijn vertegenwoordiger.
Net als in een filharmonisch orkest
Het plan Collignon is aandoenlijk in zijn eenvoud. De eerste stap bestond erin om de toeleveranciers te overtuigen mee in te stappen als partnerbedrijven. Stap twee is het herlanceren van de conceptvoertuigen die de leefbaarheid moeten aantonen aan de markt. Dit moet in de eerste helft van 2026 vorm krijgen.
Stap 3 bestaat in het zoeken van grote, erkende en hoog aangeschreven productiebedrijven die in Virginia – waar een indrukwekkende autocluster actief is – de bestelwagens effectief kunnen aanmaken. Patrick Collignon die de sector door en door kent en in Virgina thuis is als een vis in het water, heeft die potentiële fabricanten ook al geprospecteerd en in zijn mouw zitten. Alleen de definitieve keuze moet dan nog gemaakt worden. “Ik vergelijk dit verhaal met dat van een filharmonisch orkest met heel veel spelers, en met mijzelf als orkestmeester”, aldus Collignon. “Het moet en het zal lukken, daar ben ik na de kick off meeting met de toeleveranciers van vroeger meer dan ooit van overtuigd.”
