Als de geschiedenis ons één iets geleerd heeft, dan wel dat onze Vlaamse kustlijn geografisch en economisch al eeuwenlang verbonden is met de naburige regio’s. Dat zegt professor emeritus Georges Allaert. “Enkel samen kan je grootse dingen realiseren”, vindt Allaert. “De regionale en interregionale economie zal daarbij belangrijker en belangrijker worden en dat ten koste van de mondialisering.”
Allaert is als geen ander beslagen als het gaat over ruimtelijke planning en strategische mobiliteit. Hij publiceerde er in zijn loopbaan veelvuldig over. In 2013 kwam onder meer een boek van zijn hand uit met de titel ‘Oostende, de miskende haven.’ Allaert heeft altijd geloofd in het intrinsiek potentieel van de haven. Wat er de voorbije tien tot vijftien jaar gebeurd is met dank aan de blauwe economie, bewijst zijn gelijk. “Maar nu moet de haven dringend een volgende stap zetten”, vindt Allaert. “Als er niet strategisch wordt gedacht en samengewerkt met anderen, kan dat enkel maar nefaste gevolgen hebben. Ik heb mij toegelegd op wat er momenteel gebeurt in de haven van Duinkerke, amper 30 kilometer verderop. Dat is gigantisch.”
Haven is te veel met zichzelf bezig
Voor éminence grise Allaert is het duidelijk dat Duinkerke voor de Haven Oostende een prioritaire keuze zou moeten zijn om een entente mee aan te gaan. “Oostende heeft met de blauwe economie echt wel iets te bieden aan Duinkerke”, zegt Allaert. “Dat blauwe aspect komt in de multifunctionele haven die Duinkerke is, amper aan bod. De complementariteit kan dus groot zijn. Ik snap niet dat in Oostende niemand die opportuniteit ziet liggen. Zelfs als het gaat over de aanleg van een windmolenpark voor de kust van Duinkerke – een hete appel, zoals bekend – zouden beide partijen moeten samen zitten om een oplossing te bedenken, in plaats van zoals nu oorlogje te voeren.”
Of een samengaan met de fusiegemeenschap Antwerpen-Zeebrugge ook geen goede keuze zou zijn? “Op papier wel, maar in de praktijk ligt dat moeilijk”, zegt Allaert. “De havens van Zeebrugge en Oostende hebben elkaar altijd bekampt en elkaar het licht amper in de ogen gegund, dus die relatie ligt moeilijk.”
Allaert hoopt dat de ogen opengaan in Oostende. “Sowieso zullen de bedrijven hier van onderuit ook een stuwende rol moeten spelen”, zegt hij. “Het havenbestuur zelf is helaas te veel alleen met zichzelf bezig, en te weinig met het doel die ze moet dienen. Dat doel is vooruitgang, visie tonen. Dat gaat verder dan enkel de blauwe economie. Ik denk ook aan nieuwe ferrylijnen waar grote maatschappijen (onder meer in Scandinavië) absoluut vragende partij voor zijn. Maar het is alsof men dat in Oostende niet wil horen of zien.”
info: Het boek ‘Flandrensis, een fresco van verbondenheid’ is verkrijgbaar in De Standaard Boekhandel.
