“Ik zocht 20 jaar geleden al naar een manier om mensen het gevoel te geven dat ze gewaardeerd worden en ervoor te zorgen dat ze zich betrokken voelen bij hun werk. Want we moeten er niet flauw over doen, de buitenwereld ziet ze vaak ‘maar als poetshulpen’. Dat was zo toen ik met het bedrijf begon en ook vandaag voel ik nog te weinig waardering voor het beroep. Mijn overtuiging was destijds al dat de grootste fierheid van mensen over hun job volgt uit de manier waarop hun gezin naar hen kijkt. Het idee was om via die weg een stukje waardering of trots over te brengen. Daarom ben ik 20 jaar geleden in mijn garage begonnen met een feestje met wat muziek, eten en drank voor de toen nog kleine groep medewerkers. Dat het vorig jaar is uitgemond in een festival, bewijst ergens mijn gelijk.”
bron: De Tijd
