Volgens de aanklagers hebben sommige gemeenten in Vlaanderen en Wallonië hun tarieven de voorbije maanden zo aangepast dat ze buitensporig hoog en onevenwichtig zijn. BD Media en consoorten slikken dat niet langer. De te hoge belastingen zoudenvooral lokale handelaars treffen, voor wie huis-aan-huis communicatie een belangrijk kanaal blijft om klanten in hun buurt te bereiken.
Elke gemeente in België beslist zelf of en hoe ze een belasting heft op ongeadresseerd drukwerk. Dat leidt tot een sterk versnipperd landschap met uiteenlopende tarieven en regels. Bovendien verdrievoudigden sommige gemeenten hun tarieven. “Wanneer de belasting hoger wordt dan de kost van
drukwerk en verspreiding samen, wordt een communicatiemiddel dat de lokale handel ondersteunt eigenlijk kapot belast”, zegt Raf Lambrix, CEO van BD Media. “De versnippering maakt het voor lokale handelaars bovendien heel lastig om de belasting te bepalen, omdat de grondslag overal anders
is en de berekenmethode ook. Voor veel handelaars dreigt huis-aan-huiscommunicatie zo onhaalbaar te worden.”
De vervuiler betaalt?
Veel gemeenten rechtvaardigen de belasting met het principe “de vervuiler betaalt”. Volgens de sector staat die redenering niet in verhouding tot de realiteit.
“Huis-aan-huiscommunicatie vertegenwoordigt naar schatting slechts 5% van de totale ophaling van papier en karton, maar draagt wel 100% van deze belasting”, zegt Lambrix nog. “Zo wordt één communicatiemiddel disproportioneel belast. Het huidige systeem zorgt bovendien voor een pervers effect. Omdat enkel deze sector belast wordt, betalen wij indirect mee voor de verwerking van kartonnen verpakkingen van internationale spelers zoals Temu en Shein, die een veel groter aandeel hebben in de papierophaling.”